طبق تازه ترین خبرهای رسیده به مرکز خبری کومه له، اکثریت شهرهای کردستان تا لحظه تنظیم این خبر در اعتصاب عمومی بسر میبرند. شهرهای سنندج، سقز، مریوان، کامیاران، دیواندره، بوکان و مهاباد، اشنویه و پیرانشهر تاکنون بازار و مراکز کاری خود را تعطیل نموده و به موج عظیم اعتصاب عمومی در کردستان پیوسته اند. مدارس باز هستند اما دانش آموزان از رفتن به مدارس خود داری کرده اند. ادارات به حالت نیمه تعطیل در آمده اند.

در سنندج میدان آزادی کلا تعطیل است . خیابان فردوسی وبازراچه ها وپاساژها همه تعطیل است .خیابان ششم بهمن و شریف اباد تعطیل است . خیابان انقلاب و خیابان شاهپور ( خمینی ) تعطیل است خیابان وکیل خیابان آبیدر تعطیل است ، شهرک صنعتی وفلزکاران یک نفرهم مغازه

بازنکرده است. پاساژهای عمومی وتجاری همه تعطیل اند. بازار وگذر قدیمی اصف و براتیان وهمه مغازهای تابعه تعطیل هستند. تنها ادارات دولتی باز کرده اند نیروهای امنیتی وانتظامی با ماشینهایشان آمد ورفت میکنند و کنار بانک ها و ادارات دولتی گروه گروه ایستاده اند. تا این مرحله به شهرم سنندج درود می فرستم که اعتصاب کرده اند.

کامیاران : شهر تعطیل است بغیراز ادارات دولتی که حراست ها ونیروهای انتظامی آمدن سرکار همه جا تعطیل است. نیروهای امنیتی درسطح شهر گشت می زنند. مردم به طرف خانه فرزاد کمانگر راهی هستند تجمع درمقابل خانه فرزاد کمانگر لحظه به لحظه روبه افزایش است.

مریوان : شهر مریوان امروز تعطیل است بغیر از مدارس وادارات دولتی که با کارمندان ونیروهای حراستی اداره می شوند همه مغازها تعطیل است.

طبق گزارش های ارسالی از بانه ، بوکان ، سقز ودیواندره ، مهاباد اکثر مغازه ها وبازاریان تعطیل کرده اند وفضای شهرها کاملا اعتصاب عمومی است .

براساس گزارشها دربرخی شهرها نیروهای اماکن انتظامی به صاحبان پاساژها ومغازه ها اجبار کرده اند که برخی مغازه ها را بازکنند که با مقاومت و درگیری مردم مواجه شده اند. درکامیاران وسنندج نیروهای امنیتی درنقاط مهم شهر مستقر شده اند. دراکثر شهرهای کردستان نیروهای دولتی حالت حکومت نظامی به خود گرفته اند ومیخواهند تشنج آفرینی کنند.
گاردویژه و اطلاعات با آوردن نیروهای بسیار زیادی از دیگر جاهای کشور در سراسر شهرهای کردستان مستقر شده و از ترس هرگونه تنشی فضای امنیتی مناطق مذکور را تشدید نموده اند. حکومت نظامی اعلام نشده ای در کردستان حاکم شده است

دریافت

دریافت

Haftename_Raay_Man_Ku_004

دریافت

دریافت

http://whereisourvote.com/wp-content/uploads/2010/03/Haftename_Raay_Man_Ku_003.pdf

Haftename_Raay_Man_Ku_002

دریافت

http://whereisourvote.com/wp-content/uploads/2010/03/Haftename_Raay_Man_Ku_002.pdf

دریافت

http://whereisourvote.com/wp-content/uploads/2010/02/Haftename_Raay_Man_Ku_001.pdf

میر حسین موسوی  تاکید کرده که گسترش آگاهی ها، استراتژی اصلی جنبش است و این جنبش بر سر مواضع برحق خود ایستاده است. 

متن کامل گفت و گوی سایت کلمه با میر حسین موسوی به شرح زیر است:

به گزارش سحام نیوز مشروح این مصاحبه بدین شرح است:

- چند ساله بودید که به مبارزه علیه رژیم شاه پرداختید؟ چرا چنین کردید؟

مبارزات من از سال ۱۳۴۱ شروع شد. ۲۴ یا ۲۵ ساله بودم و من به امام خمینی علاقه داشتم. از طرف دیگر پدرم انسانی مبارز بود. ایشان در جبهه ملی و در جنبش ملی نمودن صنعت نفت در ایران نیز حضوری فعال داشتند.

- در جایی خواندم که شما به عنوان یکی از رهروان امام خمینی بسیار مجذوب او بودید. آیا ایشان همچنان یک مدل رفتاری و عملی برای شما هستند؟

کاملاً درست است. من به امام علاقه داشته و دارم و ایشان را الگوی خود میدانم. ایشان دارای تقوا، بصیرت و دوراندیشی بودند.این علاقه من پس از رحلت ایشان حتی افزایش یافت و این به دلیل حوادث و رخدادهایی بود که در آنزمان روی داد. امام کشور را در بدترین شرایط(دهه اول انقلاب) رهبری نمودند.آن زمان کشور در جنگ بود و سران بزرگ و کوچک کشور ترور و شهید میشدند. لذا با توجه به شرایط آن زمان ممکن است تصمیم گیری های خاص نیز صورت گرفته باشد و گاهاً تند روی هایی صورت پذیرفته باشد. اما زمانی که من میگویم الگو، نمیخواهم بگویم الگویی بی عیب و نقص بوده است. لیکن تصمیمات و رفتارها را باید در همان زمان خودش مورد بررسی قرار داد و با آن شرایط که در آن هست باید سنجید.

- بدترین کاری که به نام انقلاب انجام شده است چیست؟

جمهوری اسلامی متشکل از جمهوریت و اسلامیت است. بدترین اتفاق آسیبی بود که به هردوی این اصول وارد شد. این کشور با نام جمهوری اسلامی نامیده میشود. من نمیخواهم بگویم هم اکنون چیزی از این جمهوری اسلامی باقی نمانده، ولی آسیب بسیار جدی به آن وارد شده است.

اسلام آسیب دیده و جمهوریت که همان “میزان رای ملت است” نیز آسیب دیده است.امام میگفت تصمیم نهایی با مردم است و همیشه تکیه به رای مردم میکرد و در بدترین شرایط هم نگذاشت برای انتخابات ابهام رخ دهد. ما وعده هایی به مردم دادیم که آن وعده ها آسیب دیده است.

بحث ما براندازی نظام نیست بلکه اصلاح است. هنوز به جمهوری اسلامی معتقدم ولی نه به جمهوری اسلامی اینچنینی! جمهوری اسلامی که به مردم وعده داده بودیم. جمهوری اسلامی که ۹۸% رای مردم را همراه خود داشت.جمهوری اسلامی که انتخابات آزاد داشته باشد و نه انتخابات مهندسی شده. از طرفی به اسلام مترقی،اسلام رافت،اسلام محبت معتقدم و نه اسلام خشونت و اسلام خرافی!

- نخست وزیر ایتالیا با اعمال تحریم علیه ایران موافقت کرده است. نظر شما در رابطه با اعمال تحریم علیه ایران چیست؟

روابط مجالس ایران و ایتالیا در زمان ریاست بنده بسیار خوب بود. حضور من در ایتالیا در آن زمان و سفر ۲ رئیس مجلس ایتالیا به ایران نشان از روابط خوب سیاسی میان دو کشور بود. حتی نامه روسای مجالس ایتالیا به سران حکومت ایران در خصوص پیامدهای بازداشت من، گویای آن روابط است که این جای تقدیر و تشکر از روسا و نمایندگان مجلس ایتالیا را دارد.

اما من در رابطه با تحریم کاملاً مخالفم. زیرا تحریم ایجاد فشار بر مردم است . این فشارها به به فشارهای اقتصادی و … که بر اثر سیاست های غلط دولت بر مردم وارد میشود، می افزاید. بی تردید سخنان ناسنجیده و مواضع غلطی که دولت در سیاست داخلی و خارجی خود داشته برای مردم پیامدهای سنگینی به همراه داشته است.

- آیا هنوز باور دارید که باید از مردم در اداره دولت استفاده نمود؟آیا به حضور بخش خصوصی در اداره بخش هایی از دولت اعتقاد دارید؟

من معتقدم تا آنجا که میتوانیم باید بخش خصوصی را فعال کنیم ولی باید موارد و ظرفیت هایش بررسی شود.

- پیش از انتخابات تصور میکردید این اتفاقات روی دهد؟(چه از جانب حکومت و چه از جانب مردم)

من پیش بینی نمی کردم حکومت و دولت این کار را انجام دهند و تا این میزان در رای مردم مهندسی عمل نمایند. از طرف دیگر حکومت بعد از انتخابات اقدام به سر سختی و عدم مدارابا مردم نمود که این باعث چنین مسائلی شد. در روز اول مردم میگفتند رای من کو؟ این مردم همان مردم هستند. اما حالا چه بر سرشان آمده که چنین شعارهایی میدهند؟ مردم به دنبال انتخابات سالم و بازگشت رای شان هستند.

- تحت چه شرایطی شما آماده مصالحه با احمدی نژاد و دولت وی هستید؟

من خودم را رهبر جنبش مردمی سبز نمیدانم. من خودم را عضوی از این جنبش و حرکت اصلاحی میدانم. حرکت من بازگشت به خواست مردم و آرمان های آنان است که آن حاکمیت خود مردم است. من با احمدی نژاد نه دعوای شخصی دارم و نه صلح و سازش! ما دولت آقای احمدی نژاد را دولت مستقر میدانیم که باید پاسخگو باشد ولی دولت را شرعی و قانونی نمیدانیم. از طرفی دیگر من کسی نیستم که بخواهم با کسی مصالحه کنم. مردم باید تشخیص دهند که با دولت مصالحه کنند یا نه! مردم به این دولت اشکال دارند و مردم اند که مدیریت را قبول ندارند.مردم قبول ندارند این شیوه ای را که احمدی نژاد در برخورد با دنیا در پیش گرفته است و ما هم جزئی از همان مردم هستیم.

- آیا فکر میکنید جمهوری اسلامی بتواند با آمریکا رابطه برقرار کند؟

بارها گفتیم فقط با اسرائیل آن هم به دلیل آواره نمودن عده انسان از وطن و سرزمین شان، ارتباط برقرار نمیکنیم. رابطه عادلانه و با احترام متقابل ضمن در نظر گرفتن حقوق دو طرف مطلوبست.لیکن این دولت دچار یک وضع خاص است که نمیتواند با آمریکا رابطه برقرار کند. دولت ایران از یک طرف به دولت آمریکا نامه مینویسد و از طرفی دیگر حرفهای تند و تیز بر ضد دولت آمریکا می گوید. متضاد عمل کردن در روابط بین الملل پاسخ نمیدهد.

- شما یکروز قبل از راهپیمایی زمان و مکان حضور خود را اعلام کردید. آیا نترسیدید که به شما آسیب برسانند؟

خیر! چرا باید بترسیم؟از چه چیز و چه کسی باید هراس داشته باشیم؟ این حق ما بود.۲۲بهمن مسئله پیروزی ما در سال ۵۷ بود. اگر روز قدس روز مردم فلسطین بود، روز ۲۲بهمن روز پیروزی خود ما بود و باید میآمدیم.

- روز راهپیمایی ۲۲بهمن برخورد نیروهای حکومتی با مردم و معترضین خشن بود. دلیل چه بود؟

در اینکه خشن بود شکی نیست.در اینکه این برخورد با مردم بی سابقه بود کاملاً صحیح است.اینبار حاکمیت نمیخواست جمعیتی شکل بگیرد. حاکمیت از تمام ظرفیت های خود در این جهت استفاده نمود. از ارگان های مختلف نیرو آورد و دوستان و نزدیکان ما را دستگیر و برخی را نیز مورد تهدید قرار داد. و این گونه نیست که چون آنها اینهمه تدارک دیدند و لشکرکشی کردند ما نرویم. میدانستم اینگونه میشود و آمدم.آینده هم اگر راهپیمایی باشد خواهم رفت حتی اگر بدتر از این برای من پیش آید. آنان در رسانه ها گفتند مردم سران فتنه را راه ندادند! سوال من از این رسانه های وابسته به حکومت و دولت این است که آیا مردم عادی گاز اشک آور دارند؟ آیا مردم عادی باتوم و قمه دارند؟ آقایان بدانند که این روزها میگذرد ولی آثارش خواهد ماند.

- وضعیت فرزندتان “علی” چگونست؟

من دوست ندارم در مورد فرزندم چیزی بگویم؛ ولی همانگونه که در یکی از بیانیه های قبلی گفتم، خود و خانواده ام آماده پرداخت هرگونه هزینه ای هستیم. لیکن چون سوال فرمودید وضعیت جسمی فرزندم علی رو به بهبود است. شرایطش در روزهای اول بسیار بد بود. نگران وضعیت جسمی و روحی اش هستیم. البته بلاها و صدمات وارده به علی یک نمونه کوچک از آسیب ها و حوادثی است که بر دیگر فرزندان این ملت نیز گذشته است و این هزینه است که نظام متاسفانه در حال پرداخت آن است.

http://nedayesabznews.blogspot.com

تیمور علی عسگری از اعضای مجمع تشخیص مصلحت نظام جزئیات بیشتری را درباره طرحی علنی کرده است که می تواند تحولات مهمی در قانون انتخابات ایران به وجود آورد.

آقای عسگری که به عنوان “مشاور و رابط مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام در مجلس” و عضو “شورای مشورتی امور قوای سه گانه مجمع تشخیص مصلحت” معرفی شد در گفتگو با خبرگزاری کار ایران، ایلنا، اظهار نظر می کرد.

این طرح موارد مهمی از جمله سپردن بررسی صلاحیت نامزدهای انتخابات – از شورای نگهبان – به یک کمیسیون ملی انتخابات و چگونگی تامین هزینه نامزدهای انتخابات و سن آنها، را در بر می گیرد.

خبر تهیه چنین طرحی در یکی از کمیسیون های مجمع تشخیص مصلحت نظام ابتدا روز شنبه اول اسفند ماه توسط روزنامه کیهان و در سرمقاله ای برای ابراز مخالفت با آن فاش شد.

اکنون آقای عسگری در مصاحبه با ایلنا با تشریح علل لزوم بررسی اصلاح قانون انتخابات به دفاع از این طرح پرداخته و منتقدان آن را متهم به جناحی گری و یا بی خبری از جزئیات طرح کرده است.

او نیز همچون محسن رضایی دبیر مجمع درجواب انتقادها تاکید کرد که این طرح باید به تایید رهبر ایران برسد.

بخش مهمی از سخنان آقای عسگری در این مصاحبه به سابقه بررسی این طرح و پاسخ به منتقدان مربوط می شود، اما او جزئیاتی را نیز از آن فاش کرد که شامل نحوه تشکیل “کمیسیون ملی انتخابات” و وظایف آن می شود.

کمیسیون ملی انتخابات

به گفته وی کمیسیون ملی انتخابات متشکل از وزیر کشور، وزیر اطلاعات، رئیس دیوان محاسبات، یک نماینده منتخب مجلس، دادستان کل کشور، رئیس سازمان بازرسی کل کشور، یک نماینده از اعضای مجمع تشخیص مصلحت نظام، رئیس شورای عالی استان ها، رئیس سازمان صدا و سیما و یک نفر از اعضای شورای نگهبان خواهد بود که البته عضو پیشنهادی شورای نگهبان در کمیسیون انتخابات حق رای نخواهد داشت.

به نظر می رسد یکی از مهم ترین وظایف این کمیسیون بررسی “شرایط داوطلبان و نظام صلاحیت آنها” باشد.

آقای عسگری همچنین فاش کرد که این طرح نحوه تامین هزینه تبلیغات انتخاباتی را تعیین می کند.

او گفت “تعیین سقف هزینه ها برای دواطلبان، احزاب و گروه ها و تشکل های سیاسی و جلوگیری استفاده غیرمجاز از امکانات دولتی” از مفاد این طرح است که هدف آن تقویت ساز و کار حزبی و تشکیلاتی سیاسی و تضعیف جناحی گری و رانت خواری سیاسی است.

آقای عسگری همچنین فاش کرد که براساس این طرح سن رای دهندگان حداقل ۱۸ سال و سن داوطلبان حداقل ۲۰ سال در نظر گرفته شده و نامزد انتخابات ریاست جمهوری نیز باید ۴۰ سال یا بیشتر داشته باشد.

وظایف شورای نگهبان

در انتخابات ریاست جمهوری گذشته و چند انتخابات پیش از آن به خصوص مجلس، مساله نظارت استصوابی شورای نگهبان در تایید یا رد صلاحیت نامزدها موضوع اصلی انتقاد معترضان بوده است.

ناراضیان می گویند که شورای نگهبان با استفاده از این ابزار به نفع حکومت اعمال سلیقه می کند، اتهامی که این شورا رد کرده است.

به نظر می رسد که طرح مورد بررسی در کمیسیون مجمع تشخیص مصلحت نظام وظیفه نظارت استصوابی را از این شورا می گیرد.

اما آقای عسگری اصرار ورزید که “وظیفه نظارتی” شورای نگهبان در این طرح افزایش یافته است.

به گفته او در این طرح شورای نگهبان به عنوان “مرجع مسئولیت و نظارت بر حسن اجرای قانون انتخابات” شناخته می شود و از سوی دیگر “تایید و ابطال انتخابات هم به عهده شورای نگهبان” خواهد بود. به علاوه نظارت بر انتخابات شوراها نیز از مجلس سلب شده و به شورای نگهبان سپرده خواهد شد.

در انتخابات ریاست جمهوری خرداد ماه که اتهام تقلب و اعتراضات گسترده را به دنبال داشت، مخالفان دولت گفتند که به قضاوت شورای نگهبان در بررسی شکایات اعتمادی ندارند زیرا بعضی از اعضای شورا علنا از نامزدی محمود احمدی نژاد حمایت کرده بودند.

‘هزینه آفرینی انتخابات برای نظام’

تیمور علی عسگری در مورد علل تنظیم چنین طرحی گفته است که از ابتدای انقلاب تاکنون قانون انتخابات بیش از ۴۰ بار “وصله و پینه” شده است که اکثرا ناشی از “گرایش های جناحی” در مجلس بوده است که آن را نامطلوب ارزیابی کرد.

او گفت زمانی که در مجلس هفتم نائب رئیس کمیسیون اصل ۹۰ بوده “شکایت های زیادی” در ارتباط با قانون انتخابات دریافت می کرده است.

او گفت: “براین اساس تلاش کردیم که قانون انتخابات را مورد واکاوی قرار دهیم و در نتیجه آنچه که قابل انکار نبود وجود چالش های امر انتخابات و هزینه آفرینی انتخابات برای نظام به عنوان یک اصل غیرقابل انکار است.”

آقای عسگری می گوید که اکبر هاشمی رفسنجانی رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام در آبان ماه ۱۳۸۷ مجموعه پیشنهاداتی را در این راستا تسلیم آیت الله علی خامنه ای رهبر ایران کرد که ۷ محور آن به عنوان “معضلات انتخابات کشور مورد تایید قرار گرفت.”

او گفت که این هفت محور شامل: بازنگری در قوانین انتخابات به همراه ثبات نسبی آنها از جمله سن رای دهندگان، تعیین زمان ثابت انتخابات و حل معضلات قانونی آن، ساماندهی و یکسان سازی نحوه اجرا و نظارت بر تمام انتخابات ها، تعیین حدود نظارت و جلوگیری از متغیرهای متفاوت و …. سازماندهی و ثبات در نظام تشخیص صلاحیت نامزدها و نظارت از قبیل نحوه ابطال و نحوه توقیف و شمارش آراء با هدف دقت در شمارش و چگونگی اعلام آراء، است.

آقای عسگری می گوید رهبر ایران ۲۰ روز پس از دریافت نامه از آقای هاشمی رفسنجانی دستور داد “فرآیند سیاست های کلی در مجمع تشخیص مصلحت نظام آغاز گردد.”

به گفته او یک کمیسیون خاص مجمع به ریاست حسن روحانی طی ۲۰ جلسه بر این طرح کار کرد که حاصل آن “روز شنبه اول اسفند به صحن اصلی مجمع ارائه شد و فوریت بررسی آن مورد تصویب قرار گرفت” و اینکه “سیاست های کلان” دستور کار جلسات آینده مجمع خواهد بود.

دفاع از طرح

اظهارات آقای عسگری نشان می دهد که طرح مجمع برای ایجاد کمیسیون ملی انتخابات با مخالفت های شدید در داخل حکومت مواجه شده است؛ انتقاداتی که از جمله در سرمقاله روز شنبه کیهان نوشته حسین شریعمتداری آشکار شد و طرح را “خلاف قانون اساسی” دانست.

آقای عسگری گفت که مخالفان سعی دارند این طرح را به جمعی از افراد در مجمع که “می خواهند احیانا قانون و شورای نگهبان را دور بزنند” نسبت دهند که آنها را رد کرد.

او گفت تصویب این طرح نیازمند همگرایی همه “دلسوزان و نخبگان نظام” است و همه دستگاه های دولتی باید آن را یک موضوع کلان سیاسی بدانند و از جناحی و سیاسی شدن آن پرهیز شود.

او گفت: “برخی از این دوستان که نظرات منفی راجع به طرح داشتند اصلا این طرح را نخواندند و پیشنهاد می کنم ابتدا این طرح را مطالعه و مورد واکاوی قرار دهند تا اظهار نظر آنها منطبق با واقع باشد.”

او تاکید کرد که این طرح “مطلوب رهبری و نظام است و برای انقلاب یک ضرورت تام است” و در نهایت گفت: “مجمع تشخیص مصلحت نظام زیر نظر مقام معظم رهبری به عنوان یک نهاد حاکمیتی انجام وظیفه می کند و هیچ مصوبه آن بدون تایید ایشان قانونیت پیدا نمی کند.”

مهدی کروبی، دبیرکل حزب اعتماد ملی، با صدور بیانیه ای با محکوم کردن بهره برداری دولت از راهپیمایی ۲۲ بهمن، دو پیشنهاد را برای حل بحران سیاسی کشور مطرح کرده است.

مهدی کروبی در بیانیه ای که روز دوشنبه، ۳ اسفند (۲۲ فوریه)، خطاب به “مردم بزرگ و آزاده ایران” انتشار داده از حضور گسترده مردم در راهپیمایی سالروز انقلاب اسلامی که “به رغم فشارهای امنیتی و فضای بسته سیاسی حاکم” صورت گرفت سپاسگزاری کرده و گفته است که این مراسم با دعوت همه جناح ها و شخصیت های سیاسی و مراجع تقلید و “با امید گشایش روزنه هایی به سوی حل بحران و مشکلات ملی انجام پذیرفت.”

دبیرکل حزب اعتماد ملی در اشاره به اظهارات مقامات حکومتی که شرکت در راهپیمایی را نشانه حمایت مردم از خود قلمداد کرده و آن را حجتی برای سرکوب مخالفان و منتقدان دولت دانسته اند، گفته است که “متاسفانه جریان تمامیت خواه و خشونت طلب می کوشد با استفاده از صدا و سیما و رسانه های دولتی و شبه دولتی خود، با بی اخلاقی تمام و وارونه سازی واقعیت و پنهان کردن وحشی گری های جانبی و فضای امنیتی حاکم بر این راهپیمایی، آن را به نفع خود مصادره کند.”

آقای کروبی نهادهای انتظامی و امنیتی را متهم ساخته است که در روز ۲۲ بهمن، تهران را به یک پادگان تبدیل و با شدت تمام با هر حرکت حاکی از عدم موافقت با وضع موجود به شدت برخورد کردند بی آنکه حتی یک تصویر از برخورد خشونت آمیز با مردم در رسانه های داخلی انعکاس یابد.

وی افزوده است “گویا جشمشان با پرده هایی از گمراهی پوشیده شده که گمان می کنند که توانسته اند بر خاطره جمعی مردم پرده فراموشی بکشند و با مصادره تمام و کمال این مراسم ملی و مذهبی و انقلابی به نفع خود، مستمسکی برای ادامه جریان سلب حقوق حقه مردم فراهم کنند.”

دبیرکل حزب اعتماد ملی تاکید کرده است که “بدون دعوت جریان های سیاسی و حضور مردمی، راهپیمایی ۲۲ بهمن امسال، به راهپیمایی بی رمق یگان های نظامی و امنیتی تبدیل می شد و امکان چنین بهره برداری تبلیغاتی برای ایشان فراهم نمی آمد.”

مهدی کروبی در ادامه این بیانیه می نویسد که مردم به دلیل علاقه به کشور و انقلاب در راهپیمایی ۲۲ بهمن شرکت کردند نه به خاطر علاقه به “سیاست های سرکوب و پرکردن زندان ها” و می افزاید که مردم ایران “راضی به سرپوش گذاشتن روی جنایات کهریزک و مجتمع سبحان و خوابگاه های دانشجویی و بی حرمتی به مراجع نیستید و حضور شما در راهپیمایی ۲۲ بهمن هم تایید بر این جنایات نبوده است.”

مهندسی تظاهرات

آقای کروبی حاکمیت را متهم می کند که “حداکثر تلاش خود را برای مهندسی تظاهرات ۲۲ بهمن به کار بردند و از سراسر کشور با صدها اتوبوس و قطار نیرو به تهران اعزام کردند” و در اشاره ای به خلوت بودن میدان آزادی هنگام سخنرانی محمود احمدی نژاد، سئوال می کند که با اینهمه، این مقامات باید “دلیل خالی ماندن میدان آزادی به هنگام سخنرانی، علیرغم استفاده از این همه نیروها و بسیج نیروهای انتظامی و نظامی خود توضیح دهند.”

دبیرکل اعتماد ملی در اشاره ای تلویحی به حمله نیروهای امنیتی و طرفداران حکومت به خود او در روز ۲۲ بهمن و جلوگیری از شرکت تعداد دیگری از شخصیت های اصلاح طلب در راهپیمایی، می نویسد “مگر می شود تصور کرد که مردمی چنین فهیم، دلیل حضور دهها هزار نفری نیروهای نظامی و انتظامی در خیابان ها را ندانند؟ آیا فکر می کنند مردم فشار نیروهای انتظامی و لباس شخصی ها با قمه و باتوم و گاز فلفل، برای جلوگیری از پیوستن خدمتگزاران نظام و ایران به خیل خروشان شان را نمی بینند؟ آیا تصور می کنند که مردم متوجه ترس و ضعف حاکمیت نشده اند؟”

مهدی کروبی در تحلیل حضور مردم در راهپیمایی ۲۲ بهمن می نویسد که در این تظاهرات، دو گرایش مستقل از یکدیگر وجود داشت.

یکی از این دو گرایش، به گفته آقای کروبی “از حق اجتماع و راهپیمایی مردم که در اصل ۲۷ قانون اساسی هم تصریح شده، می هراسد و برای همین، روز راهپیمایی ملی، تهران را به پادیگان تبدیل می کند، گرایشی که فقط حضور طرفداران خود را در راهپیمایی بر می تابد و ملت را مجموعه ای از افراد طرفدار و تابع خود می داند و بقیه مردم را، حتی اگر اکثریت نیز باشند، خس و خاشاک می خواند” در حالیکه گرایش دیگر “شما را با همه تنوع و رنگارنگی اعتقادی تان فارغ از ویژگی های جنسیتی و قومیتی و فرهنگی و طبقاتی به رسمیت می شناسد، گرایشی که مردم را نه صرفا به میدان آزادی، بلکه به نشستن سر سفره آزادی فرا می خواند.”

آقای کروبی در این بیانیه پیشنهادهایی را “برای از میان رفتن پرده های گمراهی از جلوی دیدگان جریان تمامیت خواه” مطرح می کند و نخست اظهارات آیت الله خمینی در سال ۱۳۴۱ را یادآور می شود که به حکومت وقت پیشنهاد کرده بود یک گردهمایی از طرفداران دولت در یکی از میدان های تهران ترتیب دهد و در همان حال به مخالفان نیز اجازه برگزاری تجمع در بیابان و کویر قم داده شود تا میزان حمایت مردم از دو طرف مشخص شود.

دبیرکل حزب اعتماد ملی سپس خطاب به حکومت کنونی می نویسد “می خواهم بر اساس حق مسلم مردم، طبق اصل ۲۷ قانون اساسی، مجوز بدهند که در میدانی در تهران راهپیمایی از طرف ما برگزار شود تا اقلیت و اکثریت مشخص شود، امنیتش را هم خودمان تامین می کنیم و تضمین می دهیم که این راهپیمایی با پرهیز از هرگونه شعار ساختار شکن برگزار شود: یک راهپیمایی آزاد، آن هم یکبار برای همیشه تا وزن هر گرایش در جامعه ما، بی فشار و تهدید روشن شود.”

پیشنهاد رفراندوم ملی

وی سپس پیشنهاد دوم خود را ارائه می دهد و می نویسد “در حالی که جریان تمامیت خواهد می خواهد راهپیمایی ۲۲ بهمن را به رفراندومی برای تایید سیاست های خشونت آمیز و ضد مردمی خود تبدیل کند، پیشنهاد می کنم که براساس اصل ۵۹ قانون اساسی، رفراندومی برای برون رفت از بحران برگزار شود تا به حاکمیت شورای نگهبان پایان دهد.”

آقای کروبی شورای نگهبان را به دخالت در انتخابات، حتی فراتر از نظارت استصوابی، متهم می کند و می نویسد که “این دخالت هاست که مانع برگزاری یک انتخابات آزاد ریاست جمهوری و تشکیل یک مجلس خبرگان و شورای اسلامی مستقل می شود.”

وی با اشاره ای تلویحی به صدور بیانیه هایی از سوی شماری از نمایندگان مجلس حاوی حمایت از بازداشت و محاکمه رهبران مخالفان دولت، از جمله خود او و میرحسین موسوی، در توضیح شرایط مجلس شورای اسلامی در شرایط کنونی می نویسد “این چگونه مجلس مستقلی است که نمایندگان ملتش، از ترس شورای نگهبان مجبورند که هر بار بیانیه هایی برای محاکمه دلسوزان کشور تنظیم می شود، آن را امضا کنند.”

مهدی کروبی در ادامه می نویسد “کارنامه انتخابات دهم ریاست جمهوری نشان داد که تنها رفراندوم است که می تواند راهگشای ما برای عبور از این تنگناها باشد.”

دبیرکل حزب اعتماد ملی در پایان این بیانیه اعلام می دارد که “در کنار حضور مجلسی مستقل است که اصول مربوط به منافع و حقوق اساسی ملت مانند آزادی رسانه ها و مطبوعات، اصلاح شرایط برگزاری دادگاه های سیاسی و … تامین می شود و نیز اینگونه مجلسی، فارع از سایه حاکمیت شورای نگهبان است که وزن نیروهای سیاسی در جامعه را روشن خواهد کرد، نه جو سازی و تمهیدات دولتی و هزینه های میلیاردی، چنانچه در ۲۲ بهمن امسال دیدیم.”

پیش از در راهپیمایی های ۲۲ بهمن سال جاری، نه تنها نهادهای و مقامات دولتی، بلکه شماری از رهبران و تشکل های مخالف نیز از طرفداران خود برای شرکت در راهپیمایی دعوت کردند.

پس از برگزاری این راهپیمایی و اظهارات مقامات و رسانه های دولتی که حضور مردم را نشانه حمایت از حاکمیت خواندند، آقایان کروبی و موسوی آنچه را که “مصادره” راهپیمایی ۲۲ بهمن توسط حکومت را محکوم کردند.

هشت ماه پس از اعتراض های گسترده هواداران جنبش سبز به نتایج انتخابات ریاست جمهوری، مجمع تشخیص مصلحت نظام جمهوری اسلامی روز گذشته از بررسی طرحی برای تغییر قانون انتخابات خبر داد. در همین حال روزنامه کیهان با انتشار بندهایی از این طرح ادعا کرد این مجمع قصد دارد  شورای نگهبان را حذف کند؛ادعایی که محسن رضائی دبیر کل مجمع تشخیص مصلحت آن را رد کرده است.

دبیر مجمع تشخیص مصلحت روز گذشته پس از پایان جلسه این مجمع در جمع خبرنگاران از بررسی سیاست های کلی انتخابات در جمهوری اسلامی خبر داد.  محسن رضائی در تشریح  دلایل مجمع تشخیص مصلحت برای اصلاح قوانین انتخابات، به نامه نگاری های دو سال پیش مصطفی پور محمدی، وزیر وقت کشور دولت احمدی نژاد با آیت الله خامنه ای در خصوص لزوم دستیابی به “قانونی با ثبات” درباره انتخابات و “دیگر نگرانی های” وی اشاره کرد و سپس از دستور رهبر جمهوری اسلامی به مجمع تشخیص مصلحت برای بررسی پیشنهاد پورمحمدی در این مجمع خبر داد: ” مقام معظم رهبری در نامه‌ای به مجمع تشخیص فرمودند که پیشنهاد پورمحمدی ابتدا در صحن مجمع و با حضور وی مورد بررسی قرار گیرد و سپس وی نظر خود را بدهد تا تصمیم مقتضی گرفته شود.”

به گزارش ایلنا، محسن رضائی با بیان اینکه پیش از این رهبر جمهوری اسلامی بر ادامه کار در زمینه اصلاح سیاست های انتخاباتی در این مجمع تاکید کرده است، در خصوص نقش مجمع تشخیص مصلحت در سیاست گذاری در زمینه انتخابات خاطرنشان کرد: “مجمع تشخیص خودش حق تصویب سیاستی را ندارد، بلکه تصمیمات آن را رهبری مورد تصویب نهایی قرار می‌دهند که در آن صورت تبدیل به سیاست‌های کلی نظام می‌شود. “

گفتنی است آیت الله خامنه ای دستور بررسی قوانین انتخابات در مجمع تشخیص مصلحت نظام را آبان سال ۸۷  و پیش از انتخابات ریاست جمهوری ۲۲ خرداد به این مجمع ابلاغ کرده و در توضیحی کوتاه خطاب به رئیس این مجمع گفته بود: “در صورتی‌که سیاست‌های کلی در باره انتخابات مشخص و در آن از نواقص کنونی پیشگیری شود معضلی باقی نخواهد ماند. پس اولی آن است که فرآیند تنظیم سیاست‌های کلی در آن مجمع محترم آغاز گردد.”

با این پیشینه، محسن رضائی که خود از رقبای انتخاباتی محمود احمدی نژاد بود و پس از۲۲ خردادهم  انتقاداتی را نسبت به روند برگزاری انتخابات مطرح کرده است، دیروز از همه صاحبنظران خواست تا مباحث خود در زمینه انتخابات را صورت مکتوب ارائه دهند، چرا که به گفته وی “مجمع تشخیص نمی‌خواهد بحث‌های جدیدی را درباره انتخابات به وجود آورد و این یک موضوع آکادمیک و تخصصی است و هیچ عجله‌ای هم در بررسی آن نداریم.”

این بحث در شرایطی مطرح شده که رهبران سیاسی جنبش سبز در دو ماه اخیر راهکارهایی برای خروج از بحران فعلی ارائه داده اند که تغییر در قوانین انتخاباتی جمهوری اسلامی از شاخص ترین آن هاست.

نخست میرحسین موسوی بود که در اوایل ماه دی و پس از سرکوب تظاهرکنندگان در روز عاشورا در بند دوم هفدهمین بیانیه ای که پس از انتخابات ریاست جمهوری منتشر کرد، تدوین قانون “اعتماد برانگیز” برای انتخابات را عنوان یکی از اصلی ترین راهکارها معرفی کرد: “تدوین قانون شفاف و اعتماد برانگیز برای انتخاباتها به نوعی که اعتماد ملت را به یک رقابت آزاد و منصفانه و بدون خدعه و دخالت قانع سازد. این قانون باید شرکت همه ملت را علیرغم تفاوت در آراء و اندیشه ها تضمین کند و جلوی دخالت های سلیقه ای و جناحی دست اندرکاران نظام را در همه سطوح منتفی سازد “

نمی خواهیم شورای نگهبان حذف شود

مهدی کروبی دیگر کاندیدای معترض نیز در بیانیه ای که ماه گذشته منتشر کرد، تند ترین انتقادات را متوجه نقش شورای نگهبان کرد و  با انتقاد از “ساطور نظارت استصوابی” که توسط شورای نگهبان اعمال می شود، حذف آن را خواستار شد: “بدعت زشت شورای نگهبان که تمام ایرانیان از جمله چهره های شاخص و شناخته شده را به ساطور نظارت استصوابی می سپارد باید حذف گردد. میزان باید فقط رای ملت باشد نه گزینش و مهندسی آرای مردم بر اساس سلایق عده ای خاص.”

 در همین راستا دبیر مجمع تشخیص مصلحت هم تصریح کرده است که این مجمع انگیزه ای برای حذف نظارت شورای نگهبان ندارد: “نمی‌توان نظارت شورای نگهبان را حذف کرد زیرا این مساله در قانون اساسی وجود دارد و اگر کسانی اطلاع ندارند باید اطلاعات خود را تکمیل کرده و قوانین کشور و آیین‌نامه مجمع تشخیص را مطالعه کنند.”

دستپاچگی کیهان: آب به آسیاب دشمن نریزید

بهد نبال طرح این مبحث از سوی محسن رضایی،حسین شریعتمداری از حامیان دولت دهم نخستین کسی بود که ضمن حمله شدید به هاشمی رفسنجانی، محسن رضائی و حسن روحانی – رئیس کمیسیون سیاسی مجمع ـ آنها را متهم به “ریختن آب به آسیاب دشمن” کرد.

مدیرمسئول روزنامه کیهان در سرمقاله روز شنبه، تلویحا توضیحات محسن رضائی در خصوص اینکه حذف نقش شورای نگهبان در دستور کار مجمع تشخیص مصلحت قرار ندارد را از “لفاظی ها و ظاهرسازی های دهان پرکن” توصیف کرده و افزوده است: “ماجرا در یک کلمه، حذف شورای نگهبان از چرخه تعیین صلاحیت نامزدهاست.”

نماینده ولی فقیه در موسسه کیهان با اشاره به دو قید “فوریت” و  “خارج از نوبت” این طرح، حجم عمده انتقادات خود را متوجه ماده ۲۸ بند چهارم از فصل “سامان دهی اجرا”ی آن می کند؛ماده ای که به نوشته حسین شریعتمداری در پی حذف نظارت استصوابی شورای نگهبان است. در این ماده آمده است: “کمیسیون ملی انتخابات مسئولیت برگزاری انتخابات، بررسی صلاحیت داوطلبان، کنترل و نظارت بر تبلیغات و هزینه های انتخاباتی و انجام بازرسی و رسیدگی به شکایات را برعهده دارد.”

نقش نظارت استصوابی شورای نگهبان تا پیش از انتخابات میان دوره ای مجلس سوم، در اواخر دهه شصت وجود نداشت و این شورا تنها به عنوان نهادی برای نظارت بر قوانین تصویب شده در مجلس و همچنین سلامت نتایج انتخابات فعالیت می کرد. پس از آن در انتخابات مجلس چهارم این شورا بسیاری از چهره های وابسته به چپ گرایان نزدیک به آیت الله خمینی را رد صلاحیت کرد و در نهایت طبق مصوبه سال ۱۳۷۴ مجلس پنجم (که اکثریت را در آن دوره محافظه کاران در اختیار داشتند) صاحب حق «نظارت استصوابی» شد. طبق تفسیری که اعضای این شورا از قانون مذکور ارائه می‌دهند، این شورا خود را به خاطر تصمیماتی که می‌گیرد، در برابر هیچ نهادی پاسخگو نمی‌داند و نیازی به ارائه مدرک برای تصمیم‌های خود ندارد.شورای نگهبان در دو دهه اخیر ده هزار چهره سیاسی را فاقد صلاحیت برای کاندیداتوری در انتخابات جمهوری اسلامی معرفی کرده است.

قانون انتخابات پنیر و زیتون نیست

حسین شریعتمداری که از طرفداران سرسخت نظارت استصوابی محسوب می شود در سرمقاله مفصل روز گذشته خود همچنین طرح “کمیسیون ملی انتخابات” را وابسته به “یکی از نامزدهای ناکام انتخابات” در دوره اخیر معرفی کرده  ونوشته این طرح با استقبال گسترده افرادی که وی آنها را “فتنه گران” خوانده،رو به رو شده است.

او ادعای حسن روحانی در خصوص بیست جلسه کارشناسی در خصوص این طرح را هم رد کرده و به کنایه گفته است: “این پیشنهاد مدتی قبل، از سوی افراد وابسته به مجمع مطرح شده بود! و اکنون در پوشش لفاظی های دیگر به اصطلاح “پرورده” شده است، انگار قانون انتخابات «پنیر» یا «زیتون» است که پرورده آن قیمت بیشتری داشته باشد؟!”

نماینده ولی فقیه در کیهان که ظاهرا از جزئیات کامل این طرح باخبر است به بند پنجم این طرح اشاره کرده که در آن شورای نگهبان می تواند یکی از اعضای خود را  تنها به عنوان “ناظر” به “کمیسیون ملی انتخابات” معرفی کند: “یک نفر از اعضای شورای نگهبان به انتخاب آن شورا، به عنوان ناظر و بدون حق رأی.”

اعتماد ملی: همه پرسی در مورد نظارت استصوابی

گفتنی است حزب مهدی کروبی ـ اعتماد ملی- اواخر ماه بهمن با انتشار بیانیه ای به صورت رسمی خواستار برگزاری رفراندوم در خصوص “نظارت استصوابی” شورای نگهبان شده بود: “اعتماد ملی معتقد است که پس از ۳۱ سال از پیروزی انقلاب اسلامی، حداقل برای یک‌بار هم که شده می‌توان برای به‌دست آوردن مطالبات واقعی ملت به همه‌پرسی مراجعه کرد و مقولاتی چون «نظارت استصوابی» و … را به همه‌پرسی گذاشت تا ملت نظر خویش را در این زمینه‌ها ابراز دارد.”

لازم به یادآوری است در دو دهه کنونی هزاران نفر از کاندیداهای نزدیک به جناح اصلاحات با نظر شورای نگهبان از کاندیداتوری در انتخابات مجلس، شوراهای شهر و روستا و ریاست جمهوری محروم شده اند.شورای نگهبان همچنین برخی از  محافظه کاران ناراضی را نیز فاقد صلاحیت کاندیداتوری در انتخابات دانسته که از جمله شاخص ترین آن ها می توان به رضا زواره ای اشاره کرد که صلاحیت وی در نهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری (خرداد ۸۴) توسط شورای نگهبانی که خود سالها عضو و دبیر آن بود، رد شد.

با توجه به اهمیت تهران برای رژیم و جنبش اعتراضی از هم اکنون همه ی نگاه ها به پایتخت دوخته شده است و مسیر امام حسین تا آزادی، به خصوص میدان آزادی، نقش حساس و تاثیرگذاری در این مورد داشته و از هم اکنون موضوع گمانه زنی های زیادی می باشد. به جهت تجارب قبلی معمولا حاکمیت با استفاده از ابزارهای سازماندهی پادگانی، هزینه کردن، نقل و انتقال جمعیت بیرونی به نقطه مورد نظر، قدرت چینش نیرو، تطمیع حامیان و رعب وحشت مخالفان، استقرار خبرنگاران خارجی و دوربین های تلویزیونی در نقطه ثقل نیروهای خودی و هم چنین اخلال در نظم جمعیت معترض، هم چنان تلاش خواهد کرد تا آرایش میدان منازعه را به نفع خویش رقم بزند. این پارامترهای حکومتی از آنجا که بسیار پرهزینه و بر محور یک اقلیت دور می زند در وضعیتی که جنبش معترضان، مصمم به خیابان برای نشان دادن اراده اعتراضی خود قدم بگذارد، تا حدود زیادی هرز می رود و توازن قدرت در عرصه عمومی و خیابان در این روز به سود سبزها دگرگون خواهد شد. در شرایط کنونی به همان اندازه که حکومت نگران هجوم معترضان به خیابان و سردادن شعارهای مخالف وضع موجود و حتی ساختارشکنانه می باشد، معترضان هم نگران تمهیدات خاص دولتی، جلوگیری از تجمع گسترده ی سبزها، سرکوب خیابانی و تسخیر سرپل های مسیر راهپیمائی ۲۲ بهمن خواهند بود. نتیجه ی این کشمکش و طناب کشی سیاسی در روز ۲۲ بهمن چنانچه برای هر کدام از دو طرف قابل ملاحظه باشد قادر است مسیر آینده حرکت آنان را هموار کرده و در عوض رقیب را در وضعیت فروتری قرار دهد. به همین دلیل حاکمیت و ملت هر کدام در حالی که اهداف ایجابی خود را در این روز دنبال می کنند گوشه چشمی هم به این خواهند داشت که حرکات رقیب خود را خنثی کرده و بازی آنان را به هم بزنند. آن چه که به نهاد قدرت مربوط می شود هیچ ربطی به ما ندارد چرا که حاکمیت برای ما و اکثریت مردم ایران هیچ مشروعیت و مقبولیتی نداشته و به همین دلیل آنان کار خود را خوب بلد هستند، هر چند که برگ های خود را در این مدت سوزانده اند و بازی نخ نما شده یی را عرضه می کنند. موضوعی که در حوزه ملت و جنبش اعتراضی قرار دارد دقیقا همان چیزی است که مطلوب و مقصود همه ی معترضان به وضع موجود است و در همین راستا با شناخت از موقعیت کنونی تاکتیک های ایجابی و سلبی جهت تعمیق جنبش و راه موفقیت آن در دستور کار و تحلیل ما، البته این بار به صورت میدانی، می تواند واقع شود.

جنبش سبز اعتراضی در روز ۲۲ بهمن و در بطن راهپیمائی بزرگ این روز می بایست پل بین مطالبات سیاسی و مطالبات اقتصادی عموم مردم کشور باشد. به همان میزان که سرکوب، جنایت، زندان، تجاوز، شکنجه، نقض حقوق شهروندی، نبود آزادی بیان، انتخابات فرمایشی، عدم وجود دمکراسی و تهدید نهادهای مدنی در شعارهای ۲۲ بهمن مورد توجه قرار می گیرد، می بایست اعتراض به عملکرد اقتصادی دولت، طرح هدفمند کردن یارانه ها، خوشه بندی های محمودی، سرکوب شوراها و سندیکاهای صنفی، رشد درصد بیکاری، بیمه های همگانی و تامین اجتماعی، قانون کار، حقوق های معوقه ی کارگران و حیف و میل اموال عمومی توسط نهادهای شبه نظامی و رانت خواران چسبیده به حلقه قدرت نیز در متن شعارهای اعتراضی بیان شود. در روزهای اخیر گمانه زنی های متعددی در خصوص چینش نیروهای بسیج شده توسط حکومت و جلوگیری از حضور پر رنگ میلیونی معترضان سبز به عمق و متن راهپیمائی ۲۲ بهمن به گوش می رسد که هر چند چندان نمی تواند بعید باشد ولی به طور مسلم تبعات منفی آن برای حاکمیت به جهت برخوردهای خیابانی وسیعی که پیامد آن است، می تواند مهم ترین روز تاریخ جمهوری اسلامی را برای آنان به یک کابوس دهشتناک تبدیل کند. از آنجا که اغلب نیروهائی که دولت برای این راهپیمائی بسیج می کند فاقد اراده ی آزاد و اعتقاد قلبی به راه دیکته شده از سوی رهبرانشان می باشند و هم چنین تا به حال در موقعیت هزینه پرداختن برای ایستادگی بر مطالبات خویش نبوده اند به یقین در مصاف با معترضانی که در طی ٨ ماه گذشته از گردنه های سخت سرکوب و مبارزه عبور کرده و آب دیده شده اند یا ریزش می کنند یا خیلی زود میدان را خالی کرده و تنها نیروهای تعلیم دیده نظامی – شبه نظامی حاکمیت در میدان باقی می مانند. البته این موازنه ی میدانی در شرایطی به نفع جنبش اعتراضی دستخوش تغییر می شود که روز ۲۲ بهمن اراده ی اعتراضی در صفوف میلیونی به خیابان آمده و مصممانه مطالبات خویش را فریاد بزنند. اصلا قرار بر درگیر شدن جنبش سبز با نیروهای بسیج شده ی حکومتی نیست چرا که این درگیری می تواند مردم را در مقابل هم قرار دهد بلکه آنچه مدنظر قرار دارد مصاف معترضان با حاکمیت خودکامه به صورت مسالمت آمیز است.

در راهپیمائی روز ۲۲ بهمن چند فرض را می توان مدنظر قرار داد و برای هر کدام راهکاری جست که هم جنبش سبز را در موقعیت اکتیوتری قرار دهد و هم اینکه هزینه های حاکمیت را برای اتخاذ تاکتیک های خویش به میزان زیادی افزایش دهد. فرض اول : یک موضوع اساسی را هرگز نباید از یاد برد و فراموش کرد و آن اینکه برای جنبش سبز همین حضور میلیونی معترضان در ۲۲ بهمن و در خیابان، خود می تواند مرکز ثقل وقایع و یک هدف باشد که همین ابراز اراده ی اعتراضی در هر وضعیتی که پیش آید، مترادف با موفقیت و ماندگاری جنبش تلقی خواهد شد. در صورتی که برای حاکمیت به دلیل قدرت سازماندهی حکومتی صرف گسیل نیرو و جمعیت بسیج شده به خیابان، دلیل موفقیت نمی تواند به حساب آید و تازه اینکه حوادث حاشیه یی که می تواند در موقعیت سبزهای معترض و سرکوب فرضی آنان اتفاق افتد هرگونه نمایش دولتی را در این روز نقش بر آب خواهد کرد. در این روز به عکس بعضی توصیه های محافظه کارانه، جنبش سبز با قدرت تمام باید با نمادها و شعارهای اعتراضی حضور داشته باشد تا جمعیت میلیونی و حضور قدرتمند آنان تحت هیچ شرایطی نتواند توسط حاکمیت مصادره شود. سبزها برای ایزوله کردن نمایش حکومتی و راهپیمایان بسیجی می توانند به محض مشاهده این کانون ها و دستجات از آنان فاصله گرفته و بعد از اینکه در موقعیت دسته بندی مطلوب و اعتراضی قرار گرفتند شعارها و نمادهای سبز را به نمایش بگذارند.

فرض دوم : فرض کنیم روز ۲۲ بهمن حاکمیت به عکس گمانه زنی های بدبینانه اجازه می دهد که همه مردم دسترسی آزادانه به خیابان انقلاب – آزادی و حتی میدان آزادی را داشته باشند و بدون هیچ مزاحمتی در این راهپیمائی شرکت کنند. این ترکیب با توجه به حضور عمومی دو طرف ماجرا یک ترکیب رنگین کمانی سبز و سیاه خواهد بود که اکثریت موقعیت خود را بر اقلیت تحمیل کرده و در صورتی که هر کدام با نمادهای خویش حضور داشته باشند با توجه به کانون ذره بین دوربین ها که همیشه بر روی نقاط خلاف وضعیت موجود زوم می کنند، سبزها می توانند با نمادها و شعارهای خود ۲۲ بهمن سبز را رقم بزنند. در شرایطی که همه چیز در کمال آرامش و بدون هیچ عکس العمل منفی توسط حاکمیت انجام گیرد دقیقا مشابه ی راهپیمائی روز قدس جنبش سبز برتری و حقانیت خود را بدون پرداخت هیچ هزینه یی بر طرف مقابل دیکته کرده و بار دیگر اثبات می کند که روش های سرکوب نتوانسته است جنبش اعتراضی را به سکوت و شکست بکشاند. اما امکان دارد که حاکمیت در حالی که امکان حضور را داده است ولی نسبت به نمادها و شعارهای سبز عکس العمل منفی نشان دهد که در این صورت بزرگترین رسوائی و شکست برای آنان رقم می خورد. چرا که از یک طرف آنان برای اولین بار در طی ٣۱ سال اخیر راهپیمائی ۲۲ بهمن که تاکنون هویت نظام جمهوری اسلامی بوده است را سرکوب کرده اند و از طرف دیگر به جهت در هم تنیدگی عمومی راهپیمایان هزینه ی سرکوب دامان نیروهای خودی را هم خواهد گرفت. این “سرکوب از درون” در شرایطی که سبزها فقط به نمادها و شعارهای خود بسنده کرده و با مسالمت مطالبات خود را بیان می کنند، می تواند بسیاری را در بدنه ی اجتماعی حامی نظام با تردیدهای فراوانی روبرو کند. البته معترضان با توجه به عدم سازماندهی در کانون های تجمع و هم چنین موقعیت ضیعف تر خویش در خصوص تدارکات میدانی باید از ابتکارات لحظه یی که در طی ٨ ماه گذشته به خوبی توانائی خود را در این خصوص نشان داده اند، استفاده کرده و بعضی اقلام تدارکاتی حریف را مصادره به مطلوب کنند. چنانچه بلندگوهای نصب شده در مسیر راهپیمائی در راستای شعارهای توهین آمیز و یک طرفه به کار گرفته شوند این حق جنبش سبز است که با تمهیدات خویش بدون مبادرت به درگیری و تنها با ذهن مبتکر خود، قدرت صوتی رقیب را از کار بیاندازند. به یقین راهپیمایان دولتی عکس ها و پوسترهای بی شماری از شخصیت های نامطلوب را به همراه خواهند آورد تا فضای راهپیمائی را تحت تاثیر خود قرار دهند که بهترین وسیله در اینجا وجود “ماژیک قرمز” برای کشیدن خط باطل بر این پوسترها خواهد بود. هم چنین سبزها می توانند بدون هیچ هزینه یی با دردست داشتن شاخه های کوچک سبز درختان و “بوته های مورد” به عنوان یک نماد مشخص برای سبز کردن مسیر راهپیمائی استفاده کنند.

فرض سوم : به گمان بسیاری روز ۲۲ بهمن حکومت اجازه ی شرکت فعال و مسالمت آمیز را در مسیر امام حسین به آزادی از جنبش سبز سلب کرده و هم چون روز ۱٣ آبان راهپیمایان دست چین شده و حکومتی را در حصار محافظت شده امنیتی برای نمایش در معرض دوربین رسانه های بین المللی قرار می دهد. این گمان بر این فرض محتمل استوار شده است که تدارکات وسیعی که از حدود یک ماه پیش برای این روز از سوی حکومت انجام گرفته است حداقل میدان آزادی را که ظاهرا محل استقرار دوربین های تلویزیونی داخلی و خارجی است از دسترس سبزها خارج خواهد کرد. در چنین وضعیت و چینش نیروئی، چند امکان برای جنبش اعتراضی سبز وجود دارد که هر چند مستلزم پرداخت هزینه است اما در نهایت نمایش حکومتی ۲۲ بهمن را بر هم خواهد زد. اول اینکه در چنین موقعیتی سبزها با توجه به وسعت جمعیتی خود قادر می باشند که با اتخاذ تاکتیک روز عاشورا، از فرعی های مسیر راهپیمائی آن چنان بر سناریوی نمایشی استبداد فشار وارد کنند که یا سدهای موجود و قراردادی آن را در هم بشکنند یا اینکه صحنه بازی را برخلاف میل نظام بر هم بزنند. روز عاشورا نشان داد که تلنگرهای ملت سخت بر پیکر حاکمیت تا بن دندان مسلح گران آمده است و تکرار این تجربه می تواند هزینه های سرکوب را در بزنگاه ها و مناسبت های ملی از جمله روز ۲۲ بهمن برای نظام بسیار سنگین کند. دوم اینکه حاکمیت چون روز عاشورا نمی تواند افکارعمومی قشر سنتی را با سناریوهای تکراری حرمت شکنی مناسبت مذهبی توسط سبزها تحریک کند و به همین دلیل هزینه ی سرکوب به مراتب گران تر تمام خواهد شد. بدنه اجتماعی حداقلی حاکمیت با توجه به اینکه بسیاری از آنان از شهرهای کوچک و حاشیه یی جمع شده اند، به جهت سادگی و عنصر ناآگاهی بین آنان، در صورت ایجاد فضای عاشورائی در ۲۲ بهمن و مشاهده ی سرکوب توسط چماقدران لباس شخصی و نیروهای ضدشورش توسط این اقشار، هم اینکه به حقایق تاکنون پنهان مانده واقف می شوند و هم اینکه هراس از درگیری های این چنینی برای همیشه توان نهاد قدرت را برای بسیج اجتماعی در منازعات آینده به هرز می برد. سوم اینکه اگر این فرض را حتمی بگیریم که دولت میدان آزادی را از جمعیت پادگانی و بسیج شده پر خواهد کرد باز هم از دو حال خارج نیست یا اینکه تمام ورودی های میدان آزادی را باید مسدود کنند که این خود در مقابل دوربین رسانه های خارجی موجب حدس و گمان خواهد بود و دیگر اینکه به هر حال با فشار اکتیو گروه های جوان سبز برای ورود به میدان مواجه می شوند که یا باید سرکوب کنند یا حضور آنان را تحمل کرده که با نمادهای سبزشان نمایش را به هم خواهند زد. حالا تصور کنید شاخه ها و گروه های اکتیو سبز و معترض به میدان آزادی وارد شوند و حاکمیت بخواهد در مقابل شعارها و نمادهای آنان به زور متوسل شود، آنچه اتفاق خواهد افتاد اینکه تمام نظم نمایشی تدارک دیده چون حباب خواهد ترکید و برای حاکمیت آن چیزی رقم خواهد خورد که به شدت از همان وحشت دارد. تصور اینکه در روز ۲۲ بهمن میدان آزادی زیر باران گاز اشک آور و فلفل، باتوم و شوکر، زنجیر و چماق، تیرهوائی و تیر زمینی قرار گیرد، این کمتر از سقوط رژیم خودکامه نخواهد بود و به همین دلیل سبزهای معترض باید بیشترین فشار و نقطه ی ثقل هدف خود را میدان آزادی قرار دهند. در صورت فشار سبزها بر میدان آزادی و ورود وسیع آنان به این میدان عرصه بازی ۲۲ بهمن در هر وضعیتی که اتفاق افتد، سندی انکارناپذیر برای پیروزی جنبش اعتراضی سبز بوده و باید حداقل پایان کار دولت کودتائی احمدی نژاد را قریب الوقوع پنداشت.

بدون شک روز ۲۲ بهمن یک موقعیت تاریخی در عرصه تحولات اجتماعی و جنبش آزادیخواهانه – عدالت طلبانه ی ملت ایران خواهد و به همان نسبت نیز حکومت کنونی را تحت تاثیر خود قرار می دهد. نمایش قدرت برتر معترضان در این روز تتمه مقاومت دولت کودتائی احمدی نژاد را حداقل در مقابل معتدلان جناح راست در هم خواهد شکست و بیش از همیشه واقعیت نوشیدن جام زهر را به کسانی که تا به امروز در مقابل خواست های به حق این مردم مقاومت کرده و در ستیز با عقل و حق جانب باطل و دروغ را گرفته اند، هر چند که باید دید که آیا این ملت به این جام زهر قانع خواهند شد یا مطالبات مشروع خویش را تداوم می بخشند، حتمی خواهد کرد.

اگر جنبش سبز سرکوب شدنی بود و حکومت کودتا می توانست با کشتار و خونریزی و زندان و شکنجه آن را ریشه کن کند، در این هشت ماهه این کار را کرده بود. اما دیدیم که با همه وحشی گری هایی که از حکومت سرزد، این جنبش برجا ماند و امروز در آستانه سالگرد ۲۲ بهمن پویاتر و نیرومند تر از دیروز است.
در۸ ماهه گذشته همراه با گسترش و ژرفش جنبش دموکراسی خواهانه، اقتدار و نفوذ خامنه ای در درون نظام حاکم مدام در حال فرسایش بوده است. در همین مدت جهانیان با شگفتی و تحسین، مقاومت حماسی ایرانیان را در برابر رژیمی که پاسخی جز کشتن برای ملت خود ندارد، نظاره گر بودند و دانستند که احمدی نژاد و خامنه ای با سرشت ملی و خواسته های صلح جویانه مردم ایران بیگانه اند. امروز هشت ماه پس از کودتا افکار عمومی جهانیان علیه رژیم خون ریز خامنه ای و پشتیبان مردم ایران است. خامنه ای اینک رسواتر، بی اعتبار تر و ناتوان تر از همیشه است. او حتی درمیان دایره محدود “خودی ها” نیز زیر سئوال است.
درست است که فرماندهان رده اول و دوم نظامی را خامنه ای و ایادی او با دقت و وسواس منصوب کرده اند و اکثریت قریب به اتفاق آنان به خط سرکوب و کشتار سخت معتقد و وفادارند، اما محافل و مسوولان ناراضی اصولگرا که دست کم نیمی از این طیف را تشکیل می دهند و در میان آنها فرماندهان پیشین و پرسابقه سپاه هم کم نیستند، در بدنه نیروهای مسلح و درروند اجرائی کردن تصمیمات همچنان موثراند. بسیاری از عناصر متنفذ این طیف که فرآیند حوادث هشت ماهه گذشته را با دلهره و نگرانی دنبال کرده اند، اعدام و خونریزی های بیشتر را راه برون رفت از بحران وخیمی که نظام در آن گرفتار آمده نمی دانند. آنها حمایت یکجانبه خامنه ای از افراطی ترین جریان حاکم را برنمی تابند و مخالفت های خود را به صورت آشکار و یا با سکوت معنی دار اعلام می کنند.
اعتراض بسیاری از مراجع و مدرسان حوزه های علمیه علیه علی خامنه ای و رئیس جمهور منصوب او آشکارتر از آن است که حاجت به بیان داشته باشد. پیش از کودتا هنوز صلاحیت رهبری و اقتدار خامنه ای از طرف هیچ یک از جناح ها و مسوولان بلند پایه نظام زیر سئوال نبود. اگر خامنه ای رای مردم را می پذیرفت نه جنبش اعتراضی سبز به این سرعت رشد می کرد و نه رژیم در چنین بحران وخیمی فرو می رفت. اصلاح طلبان در قدرت شریک می شدند و حداکثر حاکمیت دوگانه دوره خاتمی دوباره تجدید می شد. حتی پس از کودتا نیز خامنه ای در نخستین هفته فرصت آن را داشت که اشتباه خود را پس بگیرد و اوضاع آرام شود، اما از بیست و نه خرداد به این سو او راه خیانت و خونریزی بیشتر را در پیش گرفت و مردم نیز راه حماسی پایداری تا حصول پیروزی را برگزیدند. اینک شرایط به گونه ای است که تا یکی از دو طرف این دعوا شکست نخورد مبارزه ادامه دارد. تحولات و رویدادهای هشت ماهه گذشته نشان می دهد که این بار این خامنه ای است که سرانجام مجبور خواهد شد شکست خود را بپذیرد.
همراه با وخامت بحران سیاسی، بحران بی سابقه اقتصادی و بانکی نیز همچون یک بهمن نیرومند به سرعت به بنای لرزان حکومت کودتا نزدیک می شود.
نابودی سازمان برنامه و بودجه، حذف ساختارهای کارشناسی در امور اقتصادی و مالی همراه با ندانم کاری ها و بی لیاقتی های خامنه ای و ایادی او خزانه کشور را تهی و نظام مالی و بانکی ایران را در آستانه ورشکستگی قرار داده است.
دیریا زود بحران اقتصادی بحران سیاسی کنونی را ده چندان خواهد کرد و جنبش اعتراضی را تا اعماق جامعه گسترش خواهد داد.
کیست نداند که صدور احکام اعدام علیه شماری از جوانان زندانی و اعدام جنایتکارانه دو تن از آنان مطلقا از سر ضعف و وحشت از گسترش اعتراضات مردم صورت گرفته است. اما اگر در شرایط عادی اعدام مخالفان برای ساکت نگهداشتن مردم کار ساز باشد، در اوضاع و احوال کنونی نتیجه عکس به بار می آورد. کما این که این جنایات مردم را در برابر رژیم هم بسته تر و هم راه تر،عزم ملی را برای شرکت در یک حرکت بزرگ اعتراضی در ۲۲ بهمن جزم تر و رهبران شاخص جنبش سبز را نیز که از فضای اعتراضی نیرو می گیرند، مصمم تر کرده است.
شواهد و قرائن بیانگر آن اند که از هم اکنون مردم برای یک نمایش اعتراضی میلیونی در سالگرد انقلاب جنب و جوش خود را آغاز کرده اند. بانوی میانسالی را می شناسم که پس از تظاهرات شانزده آذر با دست شکسته و پیکر خونین به خانه بازگشت اما ذره ای تردید در تصمیم او و فرزندانش به ادامه شرکت در اعتراضات پدید نیامده، برعکس از هرزمان امیدوارتر و مصمم تر شده اند. آموزگاری را می شناسم که تا روز عاشورا با وجود احساس همراهی با مردم درتظاهرات اعتراضی شرکت نکرده بود، اما پس از جنایات عاشورا تصمیم گرفته است که از این پس او نیز به سهم خود به میدان بیاید. جوانان و دانشجویان بیش از هرزمان قدرت دگرگون ساز جنبش خود را باور کرده اند و برای تظاهرات عظیم بیست و دو بهمن آماده شده اند. در دایره محدود آشنایاتی که فرصت تماس با آنان دارم هیچ کس را نمی شناسم که بخاطر سرکوب های خونین و یا اعدام های اخیر تردیدی به خود راه داده باشد. ناظران و تحلیل گران دیگر نیز تا آنجا که من می دانم در تماس های خود به تجارب و نتایجی شبیه به آنچه اشاره کردم، رسیده اند و جملگی خبر از عزم ملی برای پیوستن به تظاهرات اعتراضی بیست و دو بهمن می دهند.
حضور مردم در تظاهرات اعتراضی بیست و دو بهمن یکی از نبردهای سرنوشت ساز جنبش دموکراسی خواهی نوین ایران است. همه فعالان جنبش سبز و همراه با آنان میلیونها تن از مردم آزادیخواه جهان با بیم و امید منتظر روز تاریخی بیست و دو بهمن امسال هستند. کودتاچیان نیز در این روز اثرات تشدید سرکوب و صدور احکام اعدام را به ارزیابی می نشینند.
نمی خواهم اغراق کنم، اما باید بگویم که احساس من این است که بیست و دو بهمن یک لحظه تاریخی در سرنوشت مردم ایران است.
هرچه ابعاد حضور مردم در این روز بزرگتر باشد هزینه راهی که به دموکراسی ختم می شود کوچکتر خواهد شد.
هرچه مردم در این روز عزم و اراده نیرومند تری برای دستیابی به حقوق انسانی خود به نمایش گذارند، توانایی خامنه ای در سرکوب و کشتار کمتر می شود. او از هفته ها پیش به همه فرماندهان اردوی کودتا فرمان داده است تا همه ابزارهای رسانه ای، اقتصادی و نظامی را برای جلوگیری از شکل گیری تظاهرات میلیونی مردم به کار اندازند. خامنه ای خوب می داند که پس از هشت ماه سرکوب و کشتار، پس از هشت ماه خونریزی برای احیای فضای ارعاب، حضور میلیونها ایرانی در تظاهرات اعتراضی علیه حکومت کودتا یعنی چه و چه پیامدهایی برای خود او دارد؟ همان گونه که گروهی از روزنامه نگاران ایرانی خارج از کشور در پیام خود خطاب به روزنامه نگاران جهان نوشته اند قصد او این است که با اشغال نظامی شهرهای بزرگ و گماردن نیروهای سرکوب در مسیر مردم از شکل گیری اعتراضات وسیع جلوگیری نماید و همزمان با برگزاری تظاهرات فرمایشی در برابر دوربین ها و خبرنگاران خریداری شده انزوای حکومت کودتا را از انظار جهانیان پنهان نگه دارد.
میرحسین موسوی، مهدی کروبی و محمد خاتمی هریک به شیوه خود، اما به صراحت مردم را به شرکت هرچه وسیعتر در تظاهرات اعتراضی ۲۲ بهمن فرا خوانده اند. آنها به خوبی دریافته اند که امنیت و موجودیتشان فقط در سایه درخت سرسبز جنبش دموکراسی خواهی تامین و تضمین می شود. نه فقط آنان بلکه طیف گسترده ای از اصول گرایانی که سلطه کامل دولت احمدی نژاد را برای منافع خود مرگبار یافته اند، در سکوت خود آرزوی ادامه حضور اعتراضی مردم را منعکس می کنند.
۲۲ بهمن یک فرصت طلائی و تاریخی برای جنبش سبز است نه فقط اکثریت عظیم ملت مصمم به حضور در تظاهرات اعتراضی هستند، بلکه دست کم نیمی از بدنه نظام حاکم نیز در این رویاروئی به نوعی همراه با مردم و یا مردد و بی طرف نظاره گر صحنه اند.
خامنه ای ، در چنین شرایطی که حتی در بالاترین سطوح نظام حاکم نیز با نارضایتی های روز افزون و گسترده دست به گریبان شده است، بیش از هر زمان در برابر جنبش دموکراسی خواهی سبز آسیب پذیر است. در ماههای گذشته او بارها به زبان تهدید و تطمیع خواص را به پیروی از خود فراخوانده است. اما خواص از رفسنجانی و روحانیون سرشناس گرفته تا سران جناح اصلاح طلب هیچ یک دعوت او را اجابت نکرده اند. همه آنها با صراحت و یا بطور ضمنی مردم را به حضور و اعتراض علیه بیدادگری های خامنه ای فرا خوانده اند.حضور گسترده ملت در تظاهرات اعتراضی بیست و دو بهمن می تواند موازنه قدرت را در همه عرصه ها به سود جنبش سبز دگرگون کند و بدینسان نقطه عطفی در مبارزه ملت علیه خودکامگی خامنه ای باشد.
درپایان مطالعه مقاله روزنامه نگار معترض جان شیفته تحت عنوان “روزی برای کیش و مات جمهوری اسلامی” که اخبار روز نیز با عنوان “چه کسی میدان آزادی را تسخیر خواهد کرد” آن را منتشر کرده به خوانندگان توصیه می کنم.

دوشنبه ۱۹ بهمن ۸۸
علی کشتگر

ما بیشماریم، … وعده دیدار ما ۲۲ بهمن سبز … رسانه شمایید

گزارشگران بدون مرز با ارسال نامه‌ای به خانم ناوانتم پیلای کمیسر حقوق بشر سازمان ملل مراتب نگرانی عمیق خود را از وضعیت نقض حقوق بشر و آزادی بیان و مطبوعات در ایران، اعلام و از ایشان خواستند به مقامات مسئول جمهور اسلامی در باره عدم رعایت تعهدات بین المللی هشدار دهند.
همچنین گزارشگران بدون مرز از با ارسال نامه ای دیگر به مسوولان ٢٧ کشور اروپایی، امریکا، کانادا و برخی از کشورهای جهان که حقوق بشر را محترم می‌شمارند، با اعلام نگرانی از اعدام های قریب‌ الوقوع از آنها خواسته است که “هم‌صدا مضحکه عدالت و دادگاه‌های فرمایشی را محکوم کنند.” به جمهوری اسلامی هشدار دهند که ” در برابر اعدام‌ مخالفان و معترضان این کشورها واکنش جدی نشان خواهند داد و به نام دفاع از حقوق بشر سفرای خود را از این کشور فرا خواهند خواند. ”

گزارشگران بدون مرز از بازداشت تعداد دیگری از روزنامه نگاران در روزهای ١٨ و ١٩ بهمن مطلع شده است :
- اکبر منتحی روزنامه نگار بسیاری از روزنامه‌های توقیف شده از جمله اعتماد ملی
- احمد جلالی فراهانی خبرنگار مهرنیوز که یک روز پس از اخراج بازداشت شده است
- سمیه مومنی روزنامه نگار نشریه نسیم بیداری
- مهسا جزینی خبرنگار روزنامه ایران در اصفهان
- زینب کاظم خواه خبرنگار هنری ایسنا
- امیر صادقی عکاس روزنامه فرهنگ آشتی
- حسن ظهوری خبرنگار خبرگزاری میراث فرهنگی
- احسان مهرابی خبرنگار روزنامه فرهیختگان
- وحید پوراستاد روزنامه‌نگار پر سابقه و روزنامه فرهیختگان
-
گزارشگران بدون مرز یادآور می شود در پی دستگیری های روزهای گذشته از سرنوشت ده‌ها روزنامه نگار و وب‌نگار ایرانی بی اطلاع است و امکان بازداشت آنها را امری محتمل می‌داند.
در تاریخ ١۴ بهمن گزارشگران بدون مرز از بازداشت علی محمد اسلام پور مطلع شد. سردبیر نشریه ندای وقت پس از احضار به شعبه نهم دادگاه انقلاب کرمانشاه با اتهام ” نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان” زندانی شد. این روزنامه نگار هچنین مدیریت وبلاگ قصرنیوز را نیز برعهده دارد.

وزرات اطلاعات در تاریخ ١٧ بهمن ماه با انتشار اطلاعیه ای مسولیت بازداشت ٧ شهروند ایرانی را برعهده گرفت. در این اطلاعیه بدون نام بردن از بازداشت شدگان، دستگیر شدگان به همکاری با رادیو فردا و ” آموزش‌هایی در زمینه شیوه‌های مختلف براندازی نرم و اخلال در نظم و امنیت عمومی، شایعه‌سازی و سایر اقدامات خرابکارانه» متهم شده‌اند. ارمان مستوفی یکی از مدیران رادیو فردا در این باره با تکذیب کامل اطلاعیه وزارت اطلاعات اعلام کرده است که این رادیو در ایران خبرنگار ندارد .”

از تاریخ ١٠ بهمن شبکه اینترنت در ایران به شکل جدی دجار اخلال و در برخی مناطق کاملا قطع شده است. بسیاری از شرکت های خدمات دهنده تلفن همراه امکان ارسال پیامک را قطع کرده اند.

از سوی دیگر جمعی از روزنامه‌نگاران تبعیدی با ارسال نامه‌ای به همکاران خود در رسانه‌های بین المللی از آنها خواسته‌اند که به هنگام سفر به ایران به مناسبت مراسم ٢٢ بهمن در ” در دام نقشه قاتلان آزادی ” نیفتند. این روزنامه‌نگاران ” دعوت از خبرنگاران خارجی برای پوشش دادن مراسم سالگرد انقلاب در روز ٢٢ بهمن را بخش دیگری از نقشه فریبکارانه دولت غیر قانونی محمود احمدی نژاد ” اعلام کرده‌اند : ” بسیاری از خبرنگاران رسانه‌های خارجی بعنوان جاسوس دستگیر و فعالیت بخش عمده رسانه‌های جهانی را ممنوع شده است، اکنون می‌کوشد با دعوت از خبرنگاران رسانه های جهانی، می خواهد به نمایش مردمی بودن خود را پوشش جهانی بدهد. روش حکومت ایران کانالیزه کردن خبرنگاران بسوی تظاهرات دولتی و ممانعت از حضور انها در نقاط دیگر است.
شما نه تنها بعنوان نمایندگان رسانه های جهان آزاد، بلکه بجای همکاران ایرانی خود که در تبعید یا زندانند به ایران می روید. دعوت کننده شما دولتی آزادی کش، ضد مطبوعات آزاد و پایمال کننده بدیهی ترین حقوق انسانی است. “

براساس خبری که به ندای سبز آزادی رسیده است، راهپیمائی ۲۲ بهمن سبز در اهواز راس ساعت ۱۰ صبح در ابتدای خیابان نادری از سمت پل نادری برگزار میگردد.از آنجائیکه خیابان نادری مرکزیت در شهر اهواز دارد و کوچه ها و فرعی های متعددی در آن وجود دارد و از طرفی امکان پیوستن مردمی هر چه بیشتر وجود دارد این مسیر انتخاب میگردد.

این خبر می افزاید: بعضی از دوستان طی تماسهائی خواستار برگزاری این مراسم در کیانپارس شده بودند که با توجه به اینکه مسیر بسیار نامناسب بود و امکان تجمعات به هم پیوسته نیز کم بود تصمیم بر این شد که مسیر همان ابتدای خیابان نادری باشد.چنانچه تجمع اعتراض آمیزمان با سرکب نیروهای پلیس و بسیج به خشونت کشیده شد و تجمع کنندگان را پراکنده کردند،توجه داشته باشید که باز به همان مسیر باید برگشت تا قدرت جنبش مردمی سبز را به حامیان کودتا دیکته کنیم.

با توجه به پتانسیل بالائی که بچه های اهواز در برنامه های مختلف قبلی از خود نشان داده اند بخصوص برنامه روز ۱۳ آبان و ۱۶ آذر،خواهشمند است در گروه های چند نفری به راهپیمائی بروند تا در صورت لزوم شرایط را برای راهپیمائی آماده کنند.توجه داشته باشید که شعار هر ایرانی یک رسانه در همین مواقع کارائی پیدا میکند و عزیزان که در گروههای چند نفری به راهپیمائی میروند میتوانند برنامه را در دست بگیرند تا اشتباهات دفعات قبل تکرار نشود و از جنبش به نفع گروهی خواص بهره برداری نگردد.

همچنین برنامه این روز برای سایرشهرهای استان متناسب با وضعیت آن شهر میباشد که عزیزان با توجه به شرایط موجود در شهر خود اقدام به راهپیمائی میکنند.حتی عزیزانی که توانائی این را دارند میتوانند به مرکز استان یعنی اهواز بروند

دوستان توجه داشته باشند اهواز را در روز ۲۲ بهمن سراسر سبز میکنیم تا نشان دهیم حضور رئیس دولت کودتا نه تنها هیچ تاثیری بر روند اعتراضات مردم خوزستان و مشکلات آنها ندارد بلکه با این راهپیمائی جوابی کوبنده به حامیان کودتا خواهیم داد و با اقتدار و همبستگیمان لرزه بر کمر دولت کودتا خواهیم انداخت.
همچنین برنامه جنبش برای ۲۱ بهمن شعار الله اکبر میباشد.دوستان شب قبل ۲۲ بهمن بین ساعات ۹ الی ۱۰ شب همزمان و بصورت گسترده بر روی پشت بامها اقدام به سر دادن شعار الله اکبر مینمایند و عزیزان میتوانند در مناطق مختلف اهواز آنها را همراهی کنند.تاکید میکنیم که فیلم و گزارش تهیه شود و به ما ارسال نمائید.
عزیزان با هر وسیله ای که میتوانید تبلیغات این روز را شروع نمائید.همچنین برای پوشش گسترده خبری این روز خواهشمنداست بر روال همیشه خود خبرنگار خود باشید و عکس،کلیپ و مقالات خبری این روز حتما تهیه نمائید و برای ما ارسال کنید.توجه داشته باشید که تنها اخبار خود را به آدرس ایمیل:

ahvaz.greenrevolution.group@gmail.com

عزیزان خواهشمند است از هم اکنون با پخش این صفحه در فیسبوک ما را در اطلاع رسانی وسیع یاری نمائید.
با تشکر از حامیان

گروه انقلاب سبز اهواز در فیسبوک :

http://www.facebook.com/GreenrevolutionAhvaz

حضور زودهنگام در میدان آزادی: رئیس دولت کودتا، محمود احمدی‌نژاد قرار است روز ۲۲ بهمن در میدان آزادی سخنرانی کند. این سخنرانی در حالی صورت خواهد گرفت که بر اساس اخبار رسیده سپاه و بسیج بنا دارد از ساعت ۶ صبح به وقت تهران میدان آزادی را با جمعیت اتوبوسی پر کند. ندای سبز آزادی از کلیه راهپیمایان سبز دعوت می‌کند از اولین ساعات صبح ( ترجیحا بعد از نماز صبح) به سمت میدان آزادی حرکت کنند تا قبل از بسته شدن راه‌ها به سمت میدان آزادی بتوانند در محل سخنرانی حضور داشته باشند. برای گزک ندادن به دست نیروهای کودتا در اولین ساعات صبح از حمل هر گونه نماد سبز خودداری کنید و به آشوب‌طلبان بهانه برای ایجاد درگیری ندهید. به خاطر داشته باشید که حضور زودهنگام شما در میدان آزادی حیاتی‌ترین کار در روز راهپیمایی خواهد بود.

برنامه اصلی سبزها در حین سخنرانی رئیس دولت کودتا: برنامه‌اصلی پیشنهادی «ندای سبز آزادی» برای راهپیمایی ۲۲ بهمن این است که سبزها بدون آن‌که «تابلو» شوند و «هزینه» بدهند خود را به نزدیک‌ترین نقطه به محل سخنرانی محمود احمدی‌نژاد در میدان آزادی تهران برسانند و به محض شروع سخنرانی او شروع به سوت زدن و “هو” کردن کنند.

بدین منظور پیشنهاد می‌کنیم در روزهای پیش از ۲۲ بهمن به نزدیک‌ترین لوازم ورزشی فروشی منزلتان بروید و تعدادی سوت کوچک (ترجیحا مخصوص داوری فوتبال) بخرید. این سوت‌ها کوچک هستند و بدون این‌که کسی متوجه بشود می‌‌توانید روز ۲۲ بهمن آن‌را همراه ببرید. تا زمان آغاز سخنرانی محمود احمدی‌نژاد به هیچ عنوان سوت خود را نشان ندهید و به محض شروع سخنرانی‌اش سوت خود را درآورید و در آن به طور ممتد بدمید. دیگر سوت‌هایی که آورده‌اید را هم به دیگر سبزهای نزدیک‌تان بدهید. اگر هم سوت ندارید با دست سوت بزنید و اگر سوت زدن با دست را هم بلد نیستید “هو” کنید. لازمه موفقیت این طرح این است که در اطلاع‌رسانی این پیشنهاد ما را یاری کنید و از دوستان و آشنایان خود نیز بخواهید که چنین کنند و در طول راهپیمایی هم به دیگر سبزها بگویید که برنامه چیست تا آن‌ها هم به محض شروع سخنرانی احمدی‌نژاد (یا سخنران جایگزین) “هو” کنند و سوت بزنند. از شعارها و رفتارهای توهین‌آمیز بپرهیزید و صرفا به سوت و “هو” اکتفا کنید؛ این اقدام جمعی سبزها به اندازه کافی گویا است. کودتاچیان برای جلوگیری از حضور مرئی‌تر سبزها تمهیدات بسیاری اندیشیده‌اند و برای خنثی کردن تکنیک‌هایی که تاکنون سبزها در تجمعات استفاده کرده‌اند از شیوه‌های مختلفی استفاده خواهند کرد ولی سبزها همواره با تکنیک‌های نرم و قانونی و خلاقانه جدید همچون “سوت زدن و هو کردن در حین سخنرانی رئیس دولت کودتا” باز هم حضور «دیدنی» و «شنیدنی» خود را به دولتمردان و ناظران داخلی و خارجی نشان خواهند داد.

مواظب باشید شناسایی نشوید: در صورت امکان پیش از ۲۲ بهمن از نزدیک‌ترین داروخانه منزل خود چندین ماسک یک‌بار مصرف ساده (ضد آلودگی هوا) تهیه کنید و در روز راهپیمایی همراه داشته باشید. اگر می‌‌خواهید چهره‌تان را دوربین‌های عکاسی و فیلمبرداری کودتاگران ثبت نکند در طول راهپیمایی این ماسک‌ها را به چهره بزنید.

علاوه بر این ۳ نکته در روز ۲۲ بهمن سعی کنید این موارد را هم تا جایی که ممکن است در نظر داشته باشید:

۱) حداقل ۵ مورد از اقلام سبزرنگ کوچک (دستبند، پارچه، شال و …) را همراه داشته باشید تا در راهپیمایی به دیگران بدهید. این اقلام را در جیب‌ها و زیر لباس خود جاسازی کنید. رنگ سبز بسیار بیش از صدا و شعار در گزارش‌ها و تصاویر ثبت و ماندگار خواهد شد.

۲) چندین تراکت دست‌نویس یا فتوکپی شده را زیر لباس خود یا در کیف دستی‌تان جاسازی کنید. تصاویر میرحسین موسوی،‌ مهدی کروبی و سیدمحمد خاتمی و جملاتی چون «رای من کو؟»، «جمهوری اسلامی، آری / دیکتاتوری، نه» و دیگر عبارت‌های خلاقانه و جذاب و در عین حال غیرساختارشکنانه می‌توانند بر این تراکت‌ها نقش ببندند.

۳) در ساعات اول صبح عازم محل راهپیمایی شوید تا بخش بیشتری از خیابان و میدان آزادی را سبزها پر کنند، به جای نیروهای بسیج شدة حاکمیت.

۴) موبایل و وسایل اضافی و ارزشمند به همراه نداشته باشید.

۵) پوشش و ظاهری «غیر متمایز» و حتی‌الامکان «محافظه‌کارانه» داشته باشید که در صورت برخورد نیروهای امنیتی و انتظامی و لباس شخصی با سبزها به اصطلاح «تابلو» نباشید و از ظاهرتان سبزبودنتان عیان نباشد.

۶) پیش از حرکت به سمت محل راهپیمایی زنگ منزل همسایه‌های سبز خود را بزنید و آن‌ها را هم برای حضور در راهپیمایی تشویق و اهمیت این حضور را به آن‌ها گوشزد کنید.

۷) از همان مسیرهای اعلام شدة صداوسیما به جمع راهپیمایان بپیوندید تا امکان جدا کردن سبزها و ممانعت از پیوستن آن‌ها به جمعیت و سرکوبشان فراهم نباشد.

۸) پیش از این‌که به دل جمعیت راهپیمایان راه بیابید اقلام پوششی و نشانه‌های سبز خود را عیان نکنید. به نظر می‌رسد یکی از راهکارهای اقتدارگرایان برای محدود کردن حضور سبزها شناسایی آنان پیش از پیوستن به جمعیت و برخورد با آن‌ها است. پیش از رسیدن به دل جمعیت آن‌گونه باشید که نتوانند سبز بودنتان را تشخیص دهند. پس از رسیدن به قلب جمعیت نشانه‌های سبز و تراکت‌های خود را درآورید و استفاده و توزیع کنید. نفس حضور سبزها با شعارهایی که «می‌دهند» و «نمی‌دهند»، اهمیت زیادی دارد و نباید کاری کرد که نگذارند سبزها به محل راهپیمایی برسند. در دل جمعیت راهپیمایان حضور سبزها بدون نشانه سبز هم دیده خواهد شد و باید کوشید این حضور پررنگ‌تر باشد. اگر سبزها پیش و پس از راهپیمایی «نامرئی» باشند و تنها در خود راهپیمایی حضوری پررنگ، آرام و متین داشته باشند، امکان سرکوب آن‌ها از میان می‌رود.

۹) در حد امکان بکوشید که در ذهن راهپیمایانی که سبز نیستند تصویر بهتری از سبزها نقش ببندد. لبخند زدن به دیگران و آرام و مهربان بودن در طول مسیر، تحمل دیگران و احترام به ارزش‌های دیگران، پرهیز کردن و پرهیز دادن از شعارهای رادیکال و ساختارشکنانه و هرگونه خشونت کلامی و غیرکلامی، حفظ آرامش و متانت و رعایت آداب و شئونات اجتماعی تأثیر مثبتی بر بی‌طرفان و مخالفان منصف دارد.

۱۰) از شعارهای متین و محترمانه‌ای استفاده کنید که مورد پذیرش همه سبزها و رهبران جنبش سبز باشد و به مخالفان جنبش گزگ ندهد. از این شعارها بیشتر استفاده کنید: «یا حسین،‌ میرحسین»؛ «نصر من الله و فتح قریب، ننگ بر این دولت مردم‌فریب»؛ «بترسید، بترسید، ما همه با هم هستیم»؛ «یا مهدی، شیخ مهدی»؛ «درود بر سه سید فاطمی، خمینی و موسوی و خاتمی»؛ «خمینی کجایی؟ موسوی تنها شده!»؛ «سلام بر خاتمی، درود بر موسوی»؛ «ابوالفضل علمدار، کروبی رو نگه‌دار!»؛ «مرگ بر دیکتاتور»؛ «موسوی، موسوی، پرچم ایران ما رو پس بگیر»؛ «ایرانی با غیرت، حمایت، حمایت»؛ «یا حجت ابن الحسن، ریشه ظلم رو بکن»؛ «صدا و سیمای ما، کذب و فریب و ریا»؛ «اگه امام زنده بود، بدون شک با ما بود»؛ «مجتهد واقعی، منتظری صانعی».
۱۱) در راهپیمایی‌های پیشین بارها دیده شده است که تعدادی از عوامل مزدور اقتدارگرایان با نفوذ در صفوف سبزها به طرح شعارهای رادیکال و ساختارشکنانه پرداختند و به تخریب اموال عمومی و اعمال خشونت متقابل پرداخته‌اند. به نظر می‌رسد در راهپیمایی ۲۲ بهمن اقتداگرایان بیش از پیش خواهند کوشید اجتماع سبزها را به انحراف و خشونت بکشانند. اگر دیدید که شعاری رادیکال یا برخوردی خشن از سوی افرادی در میان صفوف سبزها سر زد،‌ بلافاصله به کمک دیگر سبزهای مسئول به آن‌ها تذکر دهید و فعالانه بکوشید هیچ حرکت رادیکالی در صفوف سبزها دیده نشود. به خاطیان گوشزد کنید که رهبران جنبش بر حفظ متانت و اعتدال و پرهیز از خشونت (حتی در برابر خشونت) تأکید کرده‌اند. سبزها می‌توانند با برخوردی فعالانه هر گونه تنش یا تندی را در نطفه خفه کنند.

۱۲) قاعدتاً مخالفان رادیکال جنبش سبز همچون قبل شعارهای تندی علیه رهبران جنبش سبز و سبزها سر خواهند داد تا سبزها را به واکنش تند احساسی و خشن متقابل وا دارند. هوشیار باشید که شعارهای حساسیت‌زای آن‌ها را با شعارهای رادیکال پاسخ ندهید و از کنار برخوردهای زننده و توهین‌آمیز آن‌ها با متانت و بزرگ‌منشی بگذرید و مصداق این آیة شریفه شوید: و اذا خاطبهم الجاهلون قالوا سلاما. از نظر سبزها چنین افرادی جاهل‌اند و در پاسخ‌شان به سلامی باید اکتفا کرد.

۱۳) به گوش و هوش باشید که صداوسیما نتواند برای سناریوهایی از جنس کارناوال عاشورا و طرح اتهاماتی واهی چون پاره‌کردن تصویر امام خمینی و توهین به امام حسین(ع) خوراک بسازد.

۱۴) پس از اتمام راهپیمایی، نمادهای سبز خود را پنهان یا معدوم کنید و همچون دیگر راهپیمایان پراکنده شوید و از هر گونه تجمع بپرهیزید. اطلاعات دریافتی ما حاکی از آن است که اقتدارگرایان خواهند کوشید پس از پایان مراسم رسمی به طور گسترده دست به سرکوب و دستگیری سبزها بزنند و اگر سبزها پس از پایان مراسم و حضور شکوهمند خود «نامرئی» و «متفرق» شوند، امکان این دستگیری‌ها از میان می‌رود. فقط در مراسم اصلی و رسمی راهپیمایی، «سبز» بنمایید و پیش و پس از آن تظاهر به سبز بودن نکنید و تجمع نداشته باشید و شعار ندهید و با مخالفان درگیر نشوید.

۱۵) گزارش‌های مردمی تصویری، ویدیویی و مکتوب خود از راهپیمایی ۲۲ بهمن را بلافاصله به ایمیل ما(greenfreedomvoice@gmail.com,irangreenvoice@gmail.com) ارسال کنید و در شبکه‌های روابط اجتماعی مجازی به اشتراک بگذارید

تا ۲۲ بهمن

ـــــ میرحسین موسوی دیروز در دیدار با جمعی از جوانان و دانشجویان گفت: “۲۲ بهمن ماه پیش رو است. حقیقتاً یکی از روزهایی است که باید نام «روز جمع» و «روز جامع» بر آن نهاد. یکی از ایام‌الله است. و می‌تواند ویژگی‌های گوناگونی را در خود جمع کند. همه به این مسئله علاقه دارند. احساس من این است که با روحیه جمع بودن در ضمن حفظ هویت باید در این‌گونه حرکت‌ها حضور داشته باشیم و سعی کنیم با رفتار خود اثرگذار باشیم تا در سطح ملی آثار خوبی را در جای خود به جای گذارد.”

ـــــ مهدی کروبی به هفته نامه آلمانی اشپیگل گفت: «امسال هم مثل همه سال ها از هنگام انقلاب سال ۵۷ به این طرف در تظاهرات شرکت می کنم. من جایی به این دریای بزرگ انسانی خواهم پیوست و از قبل هم محل خاصی را اعلام می کنم.»

ـــــ شاخه جوانان جبهه مشارکت در بیانیه ای از مردم سبز دعوت کرد با نمادهای سبز در اهپیمایی ۲۲ بهمن شرکت کنند. در بخشی از این بیانیه آمده است: «همگام با دیگر جوانان ایران زمین و همه مردم به احترام همه آزادگان تاریخ و برای پاسداشت خون شهیدان انقلاب و جنگ تحمیلی و جنبش سبز ایران و دفاع از آرمانهای انقلاب و به یاد همه بزرگان و جوانان در بند به ویژه سید شهاب الدین طباطبایی، سعید نورمحمدی، حسین نورانی نژاد و مهدی محمودیان، با نمادهای سبز، سبزترین و به یاد ماندنی‌ترین ۲۲ بهمن را با‌ وحدت و یکرنگی رقم خواهیم زد و یادآور می شویم که بزرگترین سلاح ما‌ استقامت و تفکر و آرامش و متانت ماست.»

ـــــ محمد خاتمی گفت در راهپیمایی ۲۲ بهمن همراه سایر مردم ایران و با محوریت احقاق حقوق مردم شرکت خواهد کرد. او همچنین از پخش گزینشی سخنان آیت الله خمینی از تلویزیون شدیدا انتقاد کرد.

ـــــ فراکسیون خط امام(ره)مجلس با صدور بیانیه‌ای ضمن دعوت مردم به حضور در راهپیمایی ۲۲ بهمن، تاکید کرد:«از مسئولان و دست‌اندرکاران امور توقع داریم با رعایت دقیق و کامل قانون اساسی و سایر قوانین بر آمده از آن، اهتمام ویژه در تأمین حقوق اساسی مردم را در دستور کار خود قرار داده و با تضمین حق مردم در انتخاب و شکل دادن به نهاد قدرت و پاسخگو نمودن آن در برابر ملت، زمینه تحکیم وحدت ملی و تقویت امید و نشاط در جامعه را فراهم نمایند.

ـــــ حامیان جنبش سبز در شهر اصفهان با اعلام مسیرهایی برای راهپیمایی در روز ۲۲ بهمن از حامیان این جنبش در شهر اصفهان دعوت کردند در این مسیر اقدام به راهپیمایی نمایند. حامیان سبزپوش ساعت ۱۰ صبح در میدان انقلاب اصفهان حضور خواهند یافت.

آزاد شده ها

ـــــ مهرداد بزرگ و احسان دولتشاه دو عضو بازداشت شده دانشجویان و دانش آموختگان لیبرال دانشگاه های ایران آزاد شدند. مهرداد بزرگ و احسان دولتشاه در ۲۸ آبان ماه به همراه ۵ عضو دیگر دانشجویان لیبرال به نامهای سورنا هاشمی، علیرضا موسوی، فرزان رئوفی، سینا شکوهی و البرز زاهدی بازداشت شده بودند.

بازداشت ها

ـــــ سیدرضا طباطبایی و حسام کاویاری، از فعالان ملی مذهبی شهر اهواز دیشب در خانه شان در این شهر بازداشت شدند.

ـــــ حسن ظهوری، خبرنگار حوزه میراث فرهنگی، بامداد دوشنبه در خانه اش بازداشت شد.

ـــــ نیروهای امنیتی روز گذشته با حضور در دفتر روزنامه فرهنگ آشتی، امیر صادقی عکاس این روزنامه که در سایت های تهران ۲۴ و تهران لایو نیز فعالیت می کرد را به اتهام انتشار عکسهای عاشورای خونین تهران بازداشت کردند.

ـــــ حمیده قاسمی، دانشجوی مهندسی کشاورزی واحد ابوریحان دانشگاه تهران، چهارشنبه شب توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده است. بازداشت این دانشجو در حالی صورت گرفته است که تا ظهر دیروز خانواده این دانشجو، در جریان بازداشت فرزندشان قرار نداشتند.

ـــــ سعیده میرزایی فعال حقوق کودک در ان جی او دنیایی بهتر و بابک نظری فعال حقوق کودک در ان جی او جهان شایسته برای کودکان و بازداشت شدند.

ـــــ روح الله صحرائی و علیرضا ابوفاضلی از فعّالین دانشجویی دانشگاه علم و صنعت روز وشنبه و پس از مراجعه به ادارۀ پیگیری وزارت اطّلاعات بازداشت شدند.

ـــــ بهاره حمزه پور ۲۷ ساله، حدود دوازده روز پیش در منزل اش بازداشت شده است. خانم حمزه پور سابقه هیچگونه فعالیت سیاسی نداشته و تا کنون از علت بازداشت اش نیز خبری در دست نیست.

ـــــ با نزدیک شدن به ۲۲ بهمن و در روزهای اخیر ۱۴ نفر از دانشجویان دانشگاه امیرکبیر (پلی تکنیک) بازداشت شده اند. اکثر بازداشت شدگان با واسطه حراست دانشگاه به دفتر پیگیری وزارت اطلاعات احضار شده بوده اند و به جز یک نفر که پس از احضار از اوین با خانواده اش تماس گرفته، از بقیه خبری نیست. علاوه بر ده ها دانشجوی پلی تکنیکی دیگر هم تلفنی تهدید به بازداشت شده اند.

ـــــ پیمان مهدیان و گلناز توسلی، به ترتیب دانشجوی کامپیوتر و هنر دانشگاه آزاد تهران مرکز، چهارشنبه و پنجشنبه به وزارت اطلاعات احضار و بازداشت شده اند. پس از اعتراضات گسترده آغاز سال تحصیلی که با حمله وحشیانه نیروهای بسیج همراه بود، تا کنون دستکم ۳۰۰ دانشجوی این واحد به حراست دانشگاه احضار و دستکم ۲۰ دانشجو بازداشت شده اند.

ـــــ گویا نیوز گزارش داد که نیمه شب ۱۹ بهمن‌ماه ماه‌فرید منصوریان معمار، از فعالان محیط زیست، در خانه اش بازداشت شده. به گفته‌ همسر خانم منصوریان، ماموران یک حکم کلی برای بازداشت فله‌ای نشان داده و او را با برخی لوازم شخصی‌اش برده اند. ماه‌فرید منصوریان معمار، ۵۵ سال دارد و پیش از این نیز در دهه‌ی ۶۰ به مدت شش سال در زندان بوده‌ است.

حکم ها

ـــــ محسن امین زاده، معاون وزیر امور خارجه در دولت محمد خاتمی و از اعضای جبهه مشارکت، به شش سال حبس تعزیری محکوم شد. آقای امین زاده از حدود هشت ماه پیش در بازداشت است.

وضعیت بازداشت شده ها

ـــــ پس از گذشت بیش از ۴۰ روز از بازداشت مهدی عربشاهی، دبیر تشکیلات دفتر تحکیم وحدت، او عصر جمعه ۱۶ بهمن ماه در تماس تلفنی از زندان اوین از پایان یافتن بازجویی هایش خبر داد. این فعال دانشجویی، پیش از این تنها یک بار تماس تلفنی کوتاهی با منزل برقرار کرده بود.

ـــــ حسین نورانی نژاد رییس کمیته اطلاع رسانی جبهه مشارکت که پیش از این در سلولی به همراه ۱۵ زندانی دیگر نگهداری می شد به قرنطینه زندان اوین منتقل شده است. گزارش شده که به دلیل افزایش بی سابقه تعداد زندانیان، قرنطینه زندان اوین که پیش از این برای نگهداری چند روزه زندانیان تازه وارد استفاده می شد، عملا به بند عمومی تبدیل شده است.

ـــــ فاطمه عرب سرخی، خبرهای منتشر شده مبنی بر آزادی فیض الله عرب سرخی، فعال اصلاح طلب و عضو برجسته سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی راتکذیب و عنوان کرد که پدرش حاضر نیست درخواست دادگاه برای ارائه وثیقه ۱ میلیارد تومانی را بپذیرد و ترجیح می دهد در زندان بماند.

ـــــ دادگاه محسن میردامادی دبیرکل حزب مشارکت، نماینده تهران در مجلس ششم و ریاست کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس ششم فردا برگزار می شود . وی از روز ۳۰ خرداد تحت بازداشت قرار گرفته است.

ـــــ مصطفی تاجزاده، عضو ارشد جبهه مشارکت و سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی، در دومین جلسه دادگاهش که دیروز برگزار شد، حاضر به دفاع از خود نشد و به وکلایش نیز اجازه نداد از او دفاع کنند. آقای تاجزاده اعلام کرده تا زمانی که به شکایت ۱۰ سال پیش او از احمد جنتی رسیدگی نشود، در هیچ دادگاهی از خود دفاع نخواهد کرد. آقای تاج زاده به قاضی گفت نیازی به برگزاری دادگاه نیست و می تواند حکمش را بدهد.

ـــــ پیمان چالاکی از مسئولان ستاد انتخاباتی مهندس موسوی در شهرستان ساوه که از ۲۷ دی ماه به همراه همسرش در منزل شخصی شان در ساوه بازداشت شده بود روز یکشنبه ۱۸ بهمن ماه موفق شد برای نخستین بار با مادرش ملاقات کابینی داشته باشد. بنا به گفته خانواده پیمان چالاکی٬ وی در ملاقات از روحیه بسیار خوبی برخوردار بود و تنها نگرانی او مربوط به مانا دختر چهارساله اش بوده است.

ـــــ یاسر طهرانی، از فعالان ستاد میر حسین موسوی، در زندان اوین تحت فشار روحی بازجویان برای اعتراف تلویزیونی است. آقای طهرانی ۹ دی در خانه اش دستگیر شد و آنطور که بعضی آزادشدگان اخیر گفته اند تا کنون زیر بار اعتراف نرفته. او یک ماه است که تماسی با بیرون نداشته و خانواده طهرانی بشدت نگران سلامتش هستند. مادر یاسر، دکتر کیهانی دوست، فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان و مشاور وزیر بهداشت در دولت اصلاحات است. پدر او جانباز ۵۰ درصد با از کارافتادگی کلی است.

نامه ها و بیانیه ها

ـــــ پنجاه و هفت نماینده مجلس در نامه ای خطاب به رؤسای دو قوه مجریه و قضائیه، خواستار برخورد جدی و بدون ملاحظه با عاملین و مسببین فاجعه کهریزک از جمله سعید مرتضوی، دادستان وقت تهران، شدند.

ـــــ عزت الله ضرغامی، رئیس صداو سیما، با انتشار نامه‌ای در خصوص برنامه شاخص به نامه سیدحسن خمینی پاسخ گفت. آقای ضرغامی در این نامه از عملکرد برنامه شاخص دفاع کرده و از سیدحسن خمینی انتقاد کرده بود که چرا در مورد اتفاقات هشت ماه اخیر هیچ وقت موضعگیری نکرده است.

ـــــ هجده نفر از مادران فعالان در بند رنجنامه ای خطاب به مردم ایران نوشتند و به بازداشت فرزندانشان اعتراض کردند. در این نامه آمده است: «فته هاست در انتظار خبریم و ماه هاست که نمیدانیم به کدامین جرم ناکرده می بایست آنها را در زندان کنند.

ـــــ شصت نفر از فعالین سیاسی شناخته شده جوان جهان که از میان نخبگان دانشگاهی، فرهنگی، مخترعین، مدیران شرکت های تجاری-صنعتی، هنرمندان و نویسندگان انتخاب شده اند، در نامه ای سرگشاده رهبر جمهوری اسلامی ایران با ابراز نگرانی از نقض گسترده حقوق بشر در ایران، خواستار پایان دادن به تجاوز علیه حقوق مردم و اعدام شهروندان ایرانی شدند.

ـــــ مهدی کروبی نامه ای خطاب به علی اکبر ولایتی، از مشاوران آیت الله خامنه ای، نوشت و صحبت هایی را که او در مورد مجلس سوم و ششم کرده بود، تکذیب کرد. آقای کروبی خطاب به آقای ولایتی نوشت: «برای فردی که می خواهد تاریخ نگاری کند … اشتباه چه سهوا و چه عامدانه – بنا به مصالح جریانی و سیاسی موجود که تهاجم به مجموعه ای دستوری و وظیفه همگانی شده- جای بسی تاسف است.»

ـــــ انجمن اسلامی دانشجویان دموکراسی خواه دانشگاه تهران و علوم پزشکی تهران با نشر اطلاعیه ای به بازداشت سه نفر از اعضای سابق این تشکل (به نام های حمیده قاسمی، وحید عابدینی و نوید عابدینی) اعتراض کرد و خواهان آزادی همه دانشجویان در بند شد. در این اطلاعیه آمده است: «اینگونه بازداشت ها حاکی از ضعف حاکمیت در رفع بحران های بیشمار کنونی است و خللی در اراده پولادین دانشگاه ایجاد نمی کند.»

دیدارها

ـــــ محمد خاتمی با خانواده کیوان مهرگان، روزنامه نگاری که از فردای عاشورا در بازداشت است، دیدار کرد.

ـــــ عبدالله نوری با حضور در منزل حسن رسولی، مصطفی ایزدی و علی حکمت پدر مهسا حکمت و از اعضای انجمن دفاع از آزادی مطبوعات که در زندان بسر میبرد با آنها دیدار و گفتگو کرد.

ـــــ مهدی کروبی در راستای دیدار از زندانیان آزادشده اخیر به دیدار آقایان سید حسن رسولی ، مصطفی ایزدی، مهدی حسین زاده و قدیانی رفت. آقای کروبی روند بازداشت ها اخیر که در راستای ایجاد فضای رعب و وحشت صورت گرفته را غیر قانونی دانست و آرزو کرد سایر زندانیان سیاسی هر چه زودتر آزاد گردند.

خبرهای دیگر

ـــــ همسر و فرزندان محمد نوری زاد، روزنامه نگار و مستندساز زندانی برای «ادای برخی توضیحات» به دادسرای انقلاب مستقر در زندان اوین احضار شده اند. این در حالی است که نزدیک به دوماه پس از بازداشت آقای نوری زاد، خانواده او هنوز با او ملاقات نکرده و حتی تلفنی هم صحبت نکرده اند. به نظر می رسد دلیل این احضار نامه ای باشد که همسر آقای نوری زاد به دادستان تهران نوشت.

ـــــ علی اکبر چینی فروشان رئیس سازمان پرورش فکری کودکان و نوجوانان ایران پس از ۱۷ سال فعالیت بعنوان مدیر این کانون با فشار دولت کودتا بازنشسته شد. حدود یک ماه پیش در مراسمی که برای قدردارنی از نویسندگان مقالات در مجلات و نشریات کودکان برگزار شده شود، ساجده عرب سرخی فرزند فیض الله عرب سرخی عضو زندانی سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی جزو یکی از برندگان جایزه بود که در هنگام دریافت جایزه در سخنان کوتاهی یاد پدرش را گرامی داشت. پس از این اتفاق حراست سازمان پرورش فکری با اعتراض نسبت به این مسئله مقصر اصلی در این اتفاق را رئیس سازمان و معاون پژوهشی سازمان معرفی کرد که این مسئله نهایتا به فشار برای برکناری یا بازنشستگی پیش از موعد او منجر شد.

ـــــ صالح نقره کار، خواهر زاده زهرا رهنورد و دبیرکمیته حقوقی ستاد موسوی از سوی نیروهای امنیتی به دادسرای زندان اوین احضار شد. به گزارش کلمه، ماموران تلفنی با او تماس گرفته و بدون ذکر دلیل خواسته اند خود را به زندان اوین معرفی کند.

ـــــ ندای سبز آزادی گزارش داد که سفارت ایران در فرانسه قرار است برای ۲۲ بهمن (پنجشنبه) مهمانی مجللی در یکی از رستوران های تشریفاتی پاریس برگزار کند. از هوادارن جنبش سبز در پاریس دعوت شده ۶ تا ۸ بعد از ظهر جلوی این رستوران تجمع کنند و صدای اعتراض ایرانیان را به گوش مهمانان خارجی دولت کودت برسانند.

ندای سبز آزادی: در ادامه فشارهای نیروهای امنیتی در آستانه ۲۲ بهمن، بر دانشجویان دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلی تکنیک تهران) بیش از ۱۴ تن از دانشجویان این دانشگاه بازداشت شده اند.

براساس گزارش ندای سبز آزادی نیروهای امنیتی در طی هفته گذشته، ۵ نفر از دانشجویان دانشگاه را با احضاریه تلفنی که توسط حراست دانشگاه انجام می شد، به دفتر پیگیری وزارت اطلاعات فرستاده اند که همگی این دانشجویان بازداشت شدند و از ابتدای هفته تنها یکی از دانشجویان با خانواده خود تماس گرفته و از حضور خود در زندان اوین خبر داده است.

تا این لحظه از محل نگهداری سایر دانشجویان اطلاعی در دست نیست.

در ادامه این پروژه نیروهای امنیتی شش نفر دیگر از دانشجویان را نیز با تماس تلفنی حراست دانشگاه به دفتر پیگیری احضار کردند که تا امروز خبری از بازگشت آنان در دست نیست. نکته بسیار مهم در این احضارها این مسئله است که اکثر دانشجویان احضار شده دانشجوی فعال سیاسی در سطح دانشگاه نبودند و حتی به کمیته انضباطی نیز فراخوانده نشده بودند.

از سوی دیگر از طرف دادسرای عمومی و انقلاب تهران با ۱۰ نفر از دانشجویان دانشگاه تماس گرفته شده و در اقدامی غیر قانونی آنها را به دادسرا احضار کرده اند و این در شرایطی است که با دهها نفر دیگر از دانشجویان این دانشگاه نیز تماس گرفته شده و آنها را تهدید به بازداشت در صورت حضور در تجمعات آینده کرده اند.

این حالی است که بیش از ۶۰ تن از اساتید دانشگاه در نامه ای خواستار پایان فشار های بی مورد بر دانشجویان شده بودند که رئیس دانشگاه امیرکبیر نیز قول پیگیری و توقف این اقدامات را به اساتید داد و اساتید نیز براساس این قول نامه خود را منتشر ننمودند.

براساس گزارش رسیده به ندای سبز آزادی دانشگاه امیرکبیر شرایطی ناگواری طی می کند و فضای امنیتی و سختی را در آستانه ۲۲ بهمن تحمل می کند.

شبکه جنبش راه سبز (جرس): جنبش سبز گیلان در فراخوانی از سبزهای این استان دعوت کرد تا در راهپیمایی بزرگ ۲۲ بهمن در شهر رشت حضور یابند.

به گزارش جرس در ابتدای این فراخوان آمده است:امروز، هشت ماه پس از کودتای انتخاباتی شاهد آخرین دست و پا زدن های کودتاچیان هستیم. بسیاری از هم میهنان و همشهریان مان بازداشت یا کشته شده اند. آری می زنند، می گیریند، می کشند، اما اگر با هم باشیم مثل روز عاشورای تهران مجبور به تسلیم یا فرار می شوند. ما امروز یاد گرفته ایم که چگونه از تجمع مسالمت آمیز خود دفاع کنیم.

در این فراخوان آمده است: ما جزء اولین شهرهایی بودیم که در برابر دروغ و تقلب آشکار حکومت ایستادیم. در گلسار و منظریه و مقابل دانشگاه علوم پایه، حق مان را فریاد زدیم. در روز قدس و ۱۳ آبان ترس و ناامیدی را رها کردیم و به خیابان آمدیم. در روز عاشورا علیه ظلم شعار دادیم. ده ها تن از همشهریان مان، جوانان، دانشجویان و فرهیختگان این شهر، به خاطر دفاع از حقوق و کرامت همه ما متحمل شکنجه و زندان یا محروم از تحصیل شده اند. برادران تالش ما، فقط به خاطر سنی بودن اسیر بدترین ظلم ها شده اند و خانه و کاشانه شان ویران شده است.

سبزهای گیلان تاکید کرده اند:ما نمیتوانیم در برابر این ظلم آشکار سکوت کنیم. نمیتوانیم اجازه دهیم که ما را گوساله و بزغاله بنامند. نمیتوانیم در خانه بمانیم و سرنوشت کشور و استان خود را از طریق اخبار ماهواره های پارازیت زده دنبال کنیم. امروز کافی است به خیابان بیاییم تا داغ ترین خبر جهان، خود ما باشیم!

در پایان این فراخوان آمده است: همه ما جنایتهای کودتاچیان را از طریق اخبار و رسانه ها دیدیم. همه دیدیم و دانستیم که مبارزه فقط بر سر این نیست که فلان شخص رئیس جمهور بشود یا کس دیگر، بلکه بحث بر سر این است که می خواهند ما را به صورت گوساله و بزغاله و گوسفند خوشه بندی کنند و به جای حق، علف جلوی ملت بریزند. امروز همه میدانیم که اگر به خیابان نیاییم، اگر حق مان را فریاد نکنیم، اگر در برابر ظلم به بی گناهان ایستادگی نکنیم، فردا به خانه هایمان می ریزند وا به یغمایمان می برند. چه بخواهیم، چه نخواهیم مبارزه شروع شده است و ما جزئی از آن هستیم و نمی توانیم بیطرف باشیم. امروز هر تصمیمی بگیریم، خود و همشهریان مان، تا آخر عمر بار مسئولیت آن را بر دوش خواهیم کشید.

سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی :۲۲ بهمن مراقب شعارهای تحریک آمیز باشید

 در آستانه سی و یکمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی، سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران با انتشار اطلاعیه ای ضمن بزرگداشت این روز تاریخ ساز، تأسف عمیق خود را از برخی اقدامات و اظهارات که ظاهراً با هدف جنگ روانی و ایجاد نگرانی و تردید در بدنه اجتماعی نسبت به شرکت در راهپیمایی ۲۲ بهمن می شود، اعلام کرد و از مردم خواست در حضور آرام و سبز خود در این روز مراقب تحرکات مشکوک و سازمان یافته و شعارهای تحریک آمیز برخی عوامل باشند. متن کامل این اطلاعیه به نقل از پایگاه اطلاع رسانی سازمان به شرح زیر است:

ملت شریف ایران!

سی و یکمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی ایران را در حالی گرامی می داریم که کشور با شرایط حساس و سرنوشت سازی روبرو است. از یک سو روند رو به گسترش جنبش اصلاحی سبز به رغم تمامی محدودیت ها و فشارها و سرکوب ها از عزم راسخ و اراده استوار ملت در استیفای حقوق شهروندی، پیگیری مطالبات سیاسی، اجتماعی و اقتصادی مشروع و قانونی خویش تا تحقق کامل آن و مقابله با تعرض و تحدید وجه جمهوریت نظام حکایت دارد و از سوی دیگر تحریف و وارونه نمایی آرمان ها و اهداف اصیل ملت بزرگ ایران در انقلاب اسلامی و برخورد متکبرانه و لجوجانه با اعتراضات و مطالبات قانونی و مشروع مردم، آشکارا نشان دهنده عدم تمایل جریان حاکم در به رسمیت شناختن موجودیت جنبش و بی تفاوتی عامدانه نسبت به مطالبات آن است.

در این میان ناکارآمدی کم نظیر دولتمردان کنونی در اداره امور وضعیت کشور را پیچیده تر و بحرانی تر کرده است. این وضعیت اگر چه دغدغه آفرین و نگران کننده، اما از وجهی دیگر مغتنم و امیدبخش است؛ چرا که بیش از هرچیز از حیات و ماندگاری پیام و فرهنگ انقلاب در عمق جان جامعه ایران و خودآگاهی و دلبستگی و مسئولیت ملی ایرانیان نسبت به آرمان های اصیل انقلاب خویش حکایت دارد. بدان گونه که پس از گذشت سه دهه از پیروزی انقلاب نه تحریف و انحراف از آن و دستبرد به دستاوردهای آن را برمی تابد و نه در عزم راسخ خود در روز آمد کردن آرمان های والای انقلاب و تلاش برای تحقق آن تردیدی به خود راه می دهد.

از این رو جنبش سبز را باید خیزش امید بخش دیگری، در ادامه حرکت اصلاح طلبانه ملت ایران، برای دفاع و پاسداری ازاهداف و آرمان های اصیل انقلاب دانست. تأکید بر مطالبه و خواسته آزادی و حقوق شهروندی با شعارهای «الله اکبر و یا حسین»، بیانگر این حقیقت انکار ناشدنی است که جنبش سبز با پیوند نسل امروز و نسل ۵۷ زیر چتر انقلاب اسلامی، در پی تحقق آرمان های اصیل و جاویدان ملت ایران در انقلاب اسلامی یعنی استقلال، آزادی و جمهوریت در پرتو معنویت و دیانت است. و چرا چنین نباشد؟ ملتی که مصادره رأی و انتخاب خویش را بر نمی تابد چگونه می تواند انحراف و تحریف انقلابی را که مظهر اراده و پایمردی خویش بر والاترین آرمان های الهی و انسانی و ثمره مجاهدت های صادق ترین فرزندان و پاک ترین خون های عزیزان خویش است، با سکوت به نظاره بنشیند؟ ۲۲ بهمن امسال فرصتی مغتنم و یگانه است تا جنبش سبز ملی ایران فارغ از انحصار و محاصره رسانه ای و دروغ ها و تزویرها و اتهام ها و هتاکی های ناجوانمردانه، در متن ملت بزرگ ایران ضمن اعلام پایبندی و دلبستگی مجدد با آرمانهای ملی انقلاب اسلامی بر عزم خستگی ناپذیر خویش در تحقق این آرمان های بلند تأکید ورزد و انزجار خود را از تلاش های حاشیه نشینان دیروز انقلاب و فرصت طلبان امروز و فرقه های بنیادگرای منحرف جدید التأسیس برای تحریف هویت و اهداف انقلاب اعلام کند. ۲۲ بهمن ملت بزرگ ایران بار دیگر از عزم جاودانه خود در دفاع از اسلام رحمانی در برابر خشونت و کینه توزی به نام اسلام، از آزادی در برابر خودکامگی، از استقلال مبتنی بر موازنه منفی در برابر روابط مبتنی بر موازنه مثبت و حاتم بخشی از منابع و منافع ملی کشور برای جلب حمایت این و آن، از عدالت اقتصادی و برابری حقوقی در برابر ظلم و نابرابری و اجحاف، از جمهوریت و مردمسالاری در برابر آمریت و مطلقیت فردی، از رأفت و سماحت دینی در برابر کینه ورزی و خصومت آفرینی و تشویق به خشونت و ستاندن جان انسان ها به نام دین، از صداقت و اخلاق در برابر فریب و ریاکاری و از جمهوری اسلامی در برابر حکومت خودکامان تأکید خواهد کرد و به تقدیس کنندگان خشونت و پرستندگان قدرت ثابت خواهد کرد که خواست و اراده معطوف به جمهوریت و آزادی در پرتو دین رحمانی و آرمان رسیدن به جامعه ای عاری از فقر و ستم در این سرزمین هرگز خاموش شدنی نیست.

سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران ضمن گرامی داشت یاد و خاطره شهیدان همیشه جاوید انقلاب اسلامی و معمار و رهبر بزرگ آن امام خمینی، از ملت آگاه و فرهیخته ایران از هر قوم و مذهب و قشر و طبقه ای دعوت می کند تا با حضور در راهپیمایی این روز ملی همانند روزهای انقلاب، اراده و خواست ثابت و همیشگی خود را در تحقق نظام مبتنی بر آرمان های اسلامی و حق حاکمیت ملت و نفی استبداد با هر نام و رنگی مجدداً به نمایش بگذارند و به همگان تفهیم کنند مادام که آرمان های انقلاب در جان این ملت زنده است، خودکامگی در این سرزمین ممکن نیست.

سازمان تأسف عمیق خود را از برخی اقدامات و اظهارات که ظاهراً با هدف جنگ روانی و ایجاد نگرانی و تردید در بدنه اجتماعی نسبت به شرکت در راهپیمایی ۲۲ بهمن می شود، اعلام می دارد. در عین حال از مردم آگاه و فهیم می خواهیم در حضور آرام و سبز خود در این روز مراقب تحرکات مشکوک و سازمانیافته و شعارهای تحریک آمیز برخی عوامل باشند.

حزب اعتماد ملی: آزادی زندانیان و نفی خودکامگی را طلب کنیم

در بیانیه حزب اعتماد ملی که نسخه کامل آن در سحام نیوز به چاپ رسید، با مروری بر شعارهای اصلی انقلاب اسلامی و دعوت از مردم برای حضور در مراسم پیروزی انقلاب آمده است : بدون تردید، دهه فجر، ۲۲ بهمن و در یک کلام، انقلاب اسلامی از آن ملت رشید ایران است و هیچ فرد و جریانی نمی‌تواند این روز‌های بزرگ و انقلاب اسلامی را ملک طلق خویش پندارد و آن‌ها را در انحصار خود درآورد.

حزب اعتماد ملی تصریح کرده که در این روز با سردادن شعارهای ” استقلال،آزادی و جمهوری اسلامی،  آزادی زندانیان سیاسی، انتخابات آزاد و نفی خودکامگی و انحصارطلبی را نیز طلب می کنیم.

در این بیانیه به برخی از آرمان‌هایی را که زمینه‌ساز انقلاب اسلامی و از اساسی‌ترین مطالبات ملت درجریان انقلاب اسلامی بود و در اصول مختلف قانون اساسی آمده است، به شرح ذیل جمع‌بندی کرده است:
۱/ تأمین استقلال همه‌جانبه با طرد کامل استعمار و جلوگیری از نفوذ بیگانگان در عرصه‌های مختلف اداره کشور.
۲/ تأسیس نظام برآمده از آرای ملت و حاکمیت اراده ملی از طریق براندازی نظام سلطنتی.
۳/ اتکای به آرای عمومی در اداره کشور.
۴/ فراهم‌سازی زمینه مشارکت عمومی در عرصه‌های مختلف تعیین سرنوشت.
۵/ اداره امور کشور بر اساس شورا و نظارت ملی و امر به معروف و نهی از منکر.
۶/ نفی هر گونه استبداد و خودکامگی و انحصارطلبی.
۷/ نفی هرگونه ستمگری، ستم‌کشی، سلطه‌گری و سلطه‌پذیری.
۸/ بر قراری عدالت همه‌جانبه در زمینه‌های مختلف سیاسی، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و … .
۹/ تأمین آزادی‌های سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و … در چارچوب قوانین مورد تأیید ملت.
۱۰/ تأمین آزادی بیان، نشریات، مطبوعات، اجتماعات و راهپیمایی‌ها و … .
۱۱/ برقراری امنیت عمومی و مقابله با سانسور و تفتیش عقاید و اجتناب حکومت از دخالت و تجسس در حوزه خصوصی مردم.
۱۲/ تنظیم روابط خارجی کشور بر اساس سیاست موازنه منفی و تأمین منافع ملی و معیارهای اسلامی.
۱۳/ آموزش و پرورش و تربیت بدنی رایگان برای همگان در تمام سطوح و تسهیل و تعمیم آموزش عالی تا سرحد خودکفایی کشور.
۱۴/ رفع تبعیضات ناروا و ایجاد امکانات عادلانه برای عموم در زمینه‌های مادی و معنوی.
۱۵/ برقراری حقوق مساوی برای مردم بدون توجه به قوم، قبیله، ‌رنگ، نژاد و زبان.
۱۶/ تأمین حقوق همه جانبه افراد از زن و مرد و ایجاد امنیت قضایی عادلانه برای همه و تساوی عموم در برابر قانون.
۱۷/ حاکمیت اصل برائت، منع شکنجه و منع هتک حرمت و حیثیت کسی که به حکم قانون دستگیر، بازداشت، زندانی یا تبعید شده، به هر صورت که باشد.
۱۸/ جلوگیری از غارت بیت‌المال توسط صاحبان قدرت.
۱۹/ پی‌ریزی برنامه اقتصادی صحیح و عادلانه بر اساس ضوابط علمی و معیارهای اسلامی در راستای تأمین رفاه عمومی و فقرزدایی و ریشه‌کن کردن ساختن هر نوع فقر و محرومیت.
۲۰/ برقراری مناسبات عادلانه در زمینه اشتغال و مبارزه با هرگونه پارتی‌بازی و اجبار افراد در انتخاب شغل و انجام کار معین و مقابله با هر نوع بهره‌کشی و استثمار.
بدون تردید انقلاب اسلامی دستاوردهای بزرگی برای کشور داشته است، اما آیا امروزه ما به مطالبات خویش در انقلاب اسلامی، آن‌چنان که باید و شاید رسیده‌ایم؟

راههای برون رفت

همچنین در این بیانیه با پرداختن به مشکلات پیش رو، راههایی برای برون رفت از آن نکاتی آورده شده است.
۱/ استفاده ابزاری از دین
بدون تردید، انقلاب شکوهمند ۱۳۵۷ انقلابی اسلامی و بر اساس ارزش‌های مورد قبول دین مقدس اسلام و مورد اتفاق همه ادیان الهی و فطرت‌های سلیم انسانی بود و هدف‏ از آن صرفا تغییر عناوین و اشخاص نبود، بلکه هدف برقراری نظامی بود که حاکمان آن دارای صلاحیت‌های مورد نظر اسلام و پای‌بند به موازین و معیارهای اسلامی در تمامی عرصه‌های مختلف نظر و عمل باشند تا در‏ ‏سایه چنین حاکمیتی، زمینه تحقق عدالت و آزادى و دیگر ارزش‌های اسلامی فراهم آید و استبداد و‏ ‏خفقان و اسباب انحطاط ریشه‌کن و موجبات عزت، کرامت و سربلندی ملت بزرگ ایران در منظر جهانیان فراهم آید، نه این‌که از دین به‌عنوان ابزاری برای تحکیم پایه‌های قدرت برخی جریان‌های منحط، ترویج خرافات، تحریف حقیقت، تقدیس خشونت و مقابله با مطالبات مشروع مردم استفاده شود و در نتیجه ما امروز شاهد بروز بدبینی‌های وسیعی در میان اقشار مختلف مردم به‌ویژه جوانان، و بالاخص نخبگان و نیروهای تحصیل‌کرده جامعه باشیم.
اگر دیروز بزرگانی چون امام خمینی(ره)، آیت‌الله‌العظمی منتظری، آیت‌الله طالقانی، آیت‌ا‌لله مطهری، آیت‌ا‌لله ‌بهشتی، دکتر شریعتی، مهندس بازرگان و … منادی دین رحمانی و اسلام ناب محمدی و تشیع علوی بودند و در سایه تعالیم و اخلاق الهی این بزرگواران، دل‌های رمیده جوانان، فوج فوج جذب اسلام می‌شد، متأسفانه امروز، در سی‌و‌یکمین سال پیروزی انقلاب اسلامی، بعضا مداحان و روضه‌خوان‌هایی پرچمدار اسلام و سردمدار تبلیغ آن از رسانه ملی شده‌اند که در نظر معتقد به تز ماکیاولیستی«هدف وسیله را توجیه مى‎کند»، «النصر بالرعب» و به‌تصریح خودشان، خواهان بریدن نفس مردم و جویدن خرخره آنان و در عمل مروج خشونت و خرافه می‌باشند.

از این‌رو معتقدیم که باید با قاطعیت از استفاده ابزاری از دین مانع شد و مردم و به‌ویژه نسل جوان را متوجه این معنا کرد که هیچ نسبتی بین این افراد و جریان‌ها با اسلام عزیز وجود ندارد. باید کوشید تا حقیقت دین آن‌چنان که باید و شاید در جامعه مطرح و اصحاب خرافه و خشونت و سوء‌استفاده‌کنندگان از دین به‌مردم معرفی شوند. در چنین فضایی است که ابزارانگاران و اصحاب خرافه و خشونت نخواهند توانست از دین برای ویژه‌خواری و امتیازطلبی‌های بی‌مبنا سوءاستفاده کنند و در نتیجه زمینه خروج فوج فوج جوانان را از دین فراهم آورند.

۲/ تبعیض و نابرابری بین اقوام و مذاهب
ملت ایران، ملتی است واحد و متشکل از اقوام مختلف. فارس، ترک، کرد، لر، ترکمن، بلوچ‏، عرب و… و صاحبان ادیان و مذاهب مختلف. این ملت بزرگ با همین تنوع قومی، دینی و مذهبی در طول تاریخ بشری خدمات ارزنده و چهره‌های برجسته‌ای را در زمینه‌های مختلف، تقدیم تمدن بشری کرده و افتخارات بزرگی را برای ایران رقم زده است. ما معتقدیم تنها راه حفظ این وحدت و یک‌پارچگی تاریخی، رعایت اصول عدالت‌خواهانه قانون اساسی در حق آحاد اقوام، ادیان و مذاهب کشور و رفع تمامی اشکال ظلم و ستم سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و … در این زمینه است که متأسفانه تا کنون آن‌چنان که باید و شاید به برخی از اصول قانون اساسی در این زمینه عمل نشده است و در نتیجه، امروزه ما شاهد برخی از نابرابری‌ها در این زمینه می‌باشیم.

۳/ بی‌اعتنایی به حاکمیت اراده ملی
بر اساس اصل ۵۶ قانون اساسی «حاکمیت مطلق بر جهان و انسان از آن خداست و هم او، انسان را بر سرنوشت اجتماعی خویش حاکم ساخته است. هیچ‌کس نمی‌تواند این حق الهی را از انسان سلب کند یا در خدمت منافع فرد یا گروهی خاص قرار دهد… .»
و در اصل ۶ قانون اساسی آمده است: «در جمهوری اسلامی ایران، امور کشور باید به اتکای آرای عمومی اداره شود، از راه انتخابات؛ انتخاب رییس‌جمهور، نمایندگان مجلس شورای اسلامی، اعضای شوراها و نظایر این‌ها، یا از راه همه‏پرسی در مواردی که در اصول دیگر این قانون معین می‌گردد.»
متأسفانه امروزه با حاکمیت جریانی که اعتقادی به حاکمیت اراده ملی ندارد و برخلاف امام راحل که می‌فرمود: «میزان رأی ملت است.»، رأی ملت را منشأ هیچ اثری در نفس‌الامر نمی‌داند و آن را صرفا امری تزیینی می‌داند، حاکمیت اراده ملی به ‌محاق رفته و کسانی بر مسند اکثر مراکز قدرت تکیه زده‌اند که نمایندگان واقعی مردم نیستند و در نتیجه موجبات ایجاد شکافی عمیق بین حاکمیت و ملت را فراهم آورده‌اند.
امروزه، رد صلاحیت بی‌دلیل هزاران نفر از نیروهای ارشمند کشور در انتخابات‌های مختلف ریاست‌جمهوری، مجلس خبرگان رهبری، مجلس شورای اسلامی و شوراهای اسلامی شهر و روستا عملا انتخابات را به انتصاباتی البته با هزینه‌های سنگین مادی و معنوی انتخابات، تبدیل کرده است.
مضاف بر این‌که علی‌رغم این‌همه محدودیت‌های اعمال‌‌شده، باز هم در مرحله انتخابات با هزینه‌های سنگین مادی و معنوی از بیت‌المال و اسلام و به‌کارگیری نیروهای نظامی و … با تکیه بر تئوری نظارت استصوابی عملا رأی مردم بی‌اثر کرده‌اند.
ملت فهیم ایران، امروزه با تمام وجود خود این معنا را دریافته که این جریان با اراده و رأی آنان در انتخابات‌های مختلف چه کرده و در نتیجه در جنبشی که آغاز کرده است به کم‌تر از انتخابات آزاد رضایت نخواهد داد.
رهبر فقید انقلاب اسلامی حکومتی را به مردم وعده می‌داد که اساس آن مبتنی بر انتخابات آزاد و آرای واقعی ملت است: «حکومت اسلامی، حکومت ملى است… با آرای ملت مى‌آید و ملت او را حفظ مى‌کند و هر روز هم که برخلاف آرای ملت عمل بکند قهراً ساقط است.»(صحیفه نور، ج۴، ص۵۸)
از این‌رو از حاکمیت می‌خواهیم که در برابر این خواسته به‌حق ملت ایران که در رأس مطالبات آنان قراردارد و در واقع بازگشت به شعارها و آرمان‌های اساسی انقلاب اسلامی است، تمکین کند که در این‌صورت، بخش مهمی از بحران موجود در کشور فروکش خواهد کرد و مقدمات حل کامل بحران و برقراری آرامش و ثبات فراهم خواهد آمد.

۴/ اعمال خشونت در حل منازعات
امروزه، یکی از مهم‌ترین عوامل بحران‌ساز کشور، اعمال خشونت در طریق حل منازعات سیاسی است که هیچ نسبتی با تفکر اسلامی و معیارهای اعلامیه جهانی حقوق بشر و موازین دموکراسی و مردم‌سالاری ندارد. از این‌رو حزب اعتماد ملی، به عنوان یک نهاد برآمده از قواعد دموکراسی و معتقد به معیارهای اعلامیه جهانی حقوق بشر و موازین و ارزش‌های اسلام رحمانی از همگان به‌ویژه حاکمیت می‌خواهد که با خویشتنداری مانع بروز خشونت در روابط بین حکومت و مردم شوند؛ زیرا خشونت مانع برقراری تعامل مثبت بین مردم و حاکمیت و در نتیجه موجب افزایش شکاف‌های موجود می‌گردد.
حزب اعتماد ملی، از مردم فهیم ایران نیز می‌خواهد که به‌هنگام حضور در عرصه‌های مختلف از جمله راهپیمایی عظیم و باشکوه ۲۲ بهمن از هرگونه خشونتی اجتناب ورزند و هرگز بهانه‌ای به دست کسانی ندهند که می‌خواهند با تحریکات خویش، حضور مسالمت‌آمیز مردم را به‌خشونت کشند تا زمینه سرکوب آنان را فرهم آورند.
بدون تردید با تجربه‌ای که اکنون در دست ماست، به‌خشونت کشاندن حضور مسالمت‌آمیز مردم و طرح شعارهای ساختارشکن، توسط نیروهای سازمان‌یافته وابسته به محافل اقتدارگرا انجام می‌شود تا با اغتشاشگر و ساختارشکن جلوه‌ دادن مردم زمینه اعمال خشونت علیه آنان را فراهم آورند. از این‌رو حرکت اعتراضی ملت ایران نباید در دام این جریانات خشونت‌طلب بیافتد.

۵/ نقض اصول قانون اساسی
یکی دیگر از مهم‌ترین عوامل بحران‌ساز کشور، نقض اصول قانون اساسی توسط بخش‌های عمده‌ای از حاکمیت است. قانون اساسی علی‌رغم کاستی‌های آن، میثاق بزرگ نظام با ملت است و باید تمامی اصول آن بدون کم و کاست اجرا شود.
قانون اساسی، اساس اداره کشور و حاکم بر تمامی قوانین دیگر است و هیچ فرد، نهاد و … حق ندارد نه از طریق تفسیر نامتعارف و نه از طریق تصویب قانون عادی موجبات نقض و یا بلااثر کردن آن را فراهم آورد.
به‌عنوان مثال، در اصل نهم قانون اساسی آمده است: «در جمهوری اسلامی ایران، آزادی و استقلال و وحدت و تمامیت اراضی کشور از یکدیگر تفکیک ناپذیرند و حفظ آن‌ها وظیفه دولت و آحاد ملت است. هیچ فرد یا گروه یا مقامی حق ندارد به‌نام استفاده از آزادی، به‌استقلال سیاسی، فرهنگی، اقتصادی، نظامی و تمامیت ارضی ایران کم‌ترین خدشه‏ای وارد کند و هیچ مقامی حق ندارد به‌نام حفظ استقلال و تمامیت ارضی کشور، آزادی‌های مشروع را، هر چند با وضع قوانین و مقررات، سلب کند.»
اما با کمال تأسف امروزه ما شاهد نقض بسیاری از اصول قانون اساسی که مشتمل بر دفاع از حقوق ملت است می‌باشیم.
از این‌رو حزب اعتماد ملی خواهان اجرای کامل قانون اساسی است. قانون اساسی برای برون‌رفت از بحران‌های ممکن، راه‌حلی اصولی هم‌چون انجام همه‌پرسی را مطرح کرده است. در اصل ۵۹ قانون اساسی آمده است: «در مسایل بسیار مهم اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی، ممکن است اعمال قوه مقننه از راه همه‏پرسی و مراجعه مستقیم به آرای مردم صورت گیرد.»
از این‌رو حزب اعتماد ملی معتقد است که پس از ۳۱ سال از پیروزی انقلاب اسلامی، حداقل برای یک‌بار هم که شده می‌توان برای به‌دست آوردن مطالبات واقعی ملت به همه‌پرسی مراجعه کرد و مقولاتی چون «نظارت استصوابی» و … را به همه‌پرسی گذاشت تا ملت نظر خویش را در این زمینه‌ها ابراز دارد.

۶/ نقض موازین عادلانه قضایی
در سال‌های اخیر به‌ویژه بعد از انتخابات اخیر ریاست‌جمهوری صدها نفر بی‌گناه با اتهامات واهی و بدون هیچ‌گونه دلیل موجهی و با روش‌هایی به‌دور از ابتدایی‌ترین موازین قضایی روز، بازداشت و بعضا ماه‌ها در سلول‌های انفرادی محبوس و تحت فشارهای شدید طاقت‌فرسا مجبور به برخی اعترافات شدند که چنین اعترافاتی در هیچ‌یک از نظام‌های حقوقی دنیا از کو‌چک‌ترین اعتباری برخوردار نیست.
از این‌رو حزب اعتماد ملی در آستانه ۲۲بهمن، خواهان آزادی بدون قید و شرط کلیه زندانیان سیاسی است؛ زیرا آزادی‌ زندانیان سیاسی یکی از مهم‌ترین مطالبات ملت در انقلاب اسلامی بود و می‌تواند به برخی از بدبینی‌های موجود پایان دهد و زمینه برخی همگرایی‌ها را فراهم آورد.

۷/ نقض آزادی‌های مردم
یکی از اساسی‌ترین عوامل بحران‌های اخیر، نقض آزادی‌های مردم با بهانه دفاع از دین و ارزش‌های اسلامی است، و حال این‌که نقض آزادی‌های مردم و تلاش برای برقراری «استبداد دینی» از بدترین منکرات است و در تقابل مستقیم با آرمان‌های کلیه ادیان الهی به‌ویژه اسلام عزیز قرار دارد و می‌تواند بزرگ‌ترین ضربه‌ها را به‌دین وارد کند.
مرجع عالی‌قدر شیعه در عصر مشروطیت «آیت‌الله‌ علامه‌ شیخ محمد‌حسین نائینی»(ره) در کتاب شریف «تنبیه‌الامه و تنزیه‌المله» که با تقریظ «آخوند خراسانی»(ره) و «آیت‌الله شیخ عبدالله مازندرانی» دو فقیه نامدار و رهبران بزرگ نهضت مشروطیت و توضیحات مرحوم آیت‌الله طالقانی به چاپ رسیده است و مانیفست این نهضت محسوب می‌شود، انواع و اقسام استبداد را مردود اعلام کرده و با تحکیم مبانی مشروطیت، در خاتمه‌کتاب از عوامل تحکیم استبداد با عنوان« قوای ملعونه استبداد» نام برده و در پایان، بدترین نوع استبداد را استبداد دینی دانسته و از آن با عنوان «شجره‌ خبیثه‌ استبداد دینی» نام ‌برده و در باره‌ حامیان آن گفته است: «ضرر آنان(حامیان استبداد دینی) بر ضعفای شیعه‌ ما بیش‌تر است از سپاهیان یزید(لعنت خدا بر او باد) بر امام حسین(ع)»!
امام خمینی(ره) بزرگ‌پرچمدار دین در عصر حاضر، زمانی که بزرگ‌ترین انقلاب معاصر را رهبری می‌کرد با وعده‌ آزادی مردم را به میدان مبارزه با رژیم سابق دعوت می‌کرد و جوانان عصر انقلاب نیز برای رسیدن به جامعه‌ای با مختصات ذیل در برابر ارتش تا دندان مسلح شاهنشاهی سینه خود را سپر گلوله‌ها کردند:
«ما حکومتی را می‌خواهیم که برای این‌که یک‌دسته می‌گویند مرگ بر فلان‌کس، آن‌ها را نکشند.»(پاریس، در مصاحبه با خبرنگاران، ۱۲ آبان ۱۳۵۷)
«حکومت اسلامی ما اساس کار خود را بر بحث و مبارزه با هر نوع سانسور می‌گذارد.»(پاریس، در مصاحبه با رویترز، ۴ آبان ۱۳۵۷)
«دولت استبدادی را نمی‌توان حکومت اسلامی خواند … رژیم اسلامی با استبداد جمع نمی‌شود.»(پاریس در مصاحبه با خبرنگار خبرگزاری فرانسه،۱۳ آبان ۵۷، صحیفه نور،ج۴،ص۱۴۷)
«جامعه آینده ما جامعه آزادی خواهد بود. همه نهادهای فشار و اختناق و هم‌چنین استثمار از میان خواهد رفت.»(مصاحبه با اشپیگل، ۷ نوامبر ۱۹۷۷)
«خون‌های جوان‌های ما برای این جهات ریخته شده، برای این‌که آزادی می‌خواهیم ما. ما پنجاه سال است که در اختناق به‌سر بردیم، نه مطبوعات داشتیم، نه رادیوی صحیح داشتیم، نه تلویزیون صحیح داشتیم، نه خطیب توانست حرف بزند، نه اهل منبر می‌توانستند حرف بزنند، نه امام‌جماعت می‌توانست آزاد کار خودش را ادامه بدهد، نه هیچ‌یک از اقشار ملت کارشان را می‌توانستند ادامه بدهند.»(سخنرانی بهشت زهرا ۱۲ بهمن ۱۳۵۷، مرکز اسناد انقلاب اسلامی)
«در حکومت اسلامی همه افراد دارای آزادی در بیان هرگونه عقیده‌ای هستند.»(پاریس در مصاحبه با سازمان عفو بین‌الملل، ۱۹ آبان ۵۷)
بر این اساس حزب اعتماد ملی از حاکمیت می‌خواهد که با مراجعه به وعده‌های رهبر فقید انقلاب اسلامی که بر اساس تفکر اسلامی به‌عنوان میثاق بین رهبر و ملت لازم‌الوفا می‌باشد و در صورت تخطی از آن‌ها به تصریح امام راحل، حاکمیت را از مشروعیت می‌اندازد، نه تنها زمینه آزادی‌های مشروع مردم را فراهم آورد، بلکه کسانی را که سد راه آزادی‌های مردم بوده‌اند به مجازات برساند.

سخنی با ملت بزرگوار ایران؛ احیای فریضه امر به معروف و نهی از منکر

بدون تردید، تنها راه غلبه بر مشکلات موجود و نیل به مطالبات مردم و آرمان‌های بلند انقلاب اسلامی، حضور گسترده مردم در صحنه و احیای فریضه امر به معروف و نهی از منکر است.

امر به معروف و نهی از منکر از تعالیم اساسی قرآن کریم، سنت رسول اکرم(ص) و سیره ائمه معصومین(ع) است و در صورت ترک آن همه افراد ملت مسؤول‌اند.
علی(ع) در بستر احتضار و در آخرین وصیت‌های خویش فرمود: «امر به معروف و نهى از منکر را ترک مکنید که اشرار بر شما مسلط مى‏شوند و سپس هرچه دعا کنید مستجاب نمى‏گردد.»
در اصل۸، قانون اساسی نیز آمده است: «در جمهوری اسلامی ایران دعوت به خیر، امر به معروف و نهی از منکر، وظیفه‏ای است همگانی و متقابل بر عهده مردم نسبت به یکدیگر، دولت نسبت به مردم و مردم نسبت به دولت…»
از این‌رو باید فریضه امر به‌ معروف و نهی ‌از منکر به‌عنوان نظارت ملی بر حکومت و جامعه احیا گردد تا با تبیین نابسامانی‌ها و مقابله با آن‌ها زمینه حل معضلات کشور و برون‌رفت از بحران موجود فراهم آید.

اگر امروزه ما مبتلای به وضعیتی هستیم که شایسته انقلاب بزرگ اسلامی ما نیست، باید بدین نکته متفطن باشیم که خداوند متعال فرموده است: «… ان‌الله لایغیر ما بقوم حتی یغیروا ما بانفسهم؛ به‌راستی خدا حال و مال قومی را تغییر نمی‌دهد، تا آنان خود آن (جان و جانان) را تغییر دهند.»(رعد۱۱/)؛ مدلول مطابقی این کلام خدا پیوند اعمال انسان با حوادث جهان است، هر چند که از مدلول التزامی آن نوعی تنبیه و اعلان خطر به انسان‌ها نیز بر می‌آید.
از این‌رو اگر خواهان تغییر سرنوشت کشور و بازگشت به آرمان‌های بلند انقلاب اسلامی هستیم باید با نصب‌العین قرار دادن آیه ۵۴ سوره مائده از کسانی باشیم که خداوند متعال در وصف آنان فرمود: «در راه خدا جهاد مى‏کنند و از سرزنش هیچ ملامتگرى نمى‏ترسند.» و فرمود: «… کسانی که پیام‌های خدا را به خوبی ابلاغ می‌کنند و از او می‌هراسند و از احدی جز خدا نمی‌هراسند.»

حزب اعتماد ملی از مراجع عظام تقلید، علما، اساتید دانشگاه، دانشجویان، فرهنگیان و اقشار مختلف ملت بزرگوار ایران می‌خواهد که با حضور آگاهانه خویش در عرصه‌های مختلف و مقابله با هرگونه تخطی از آرمان‌های اولیه انقلاب اسلامی، زمینه اصلاح نا‌بسامانی‌های حاکم بر کشور را فراهم آورند و نگذارند انقلاب به دست نااهلان و نامحرمان بیافتد.

سخنی با حاکمیت

حزب اعتماد ملی از مسؤولان حاکم بر کشور نیز می‌خواهد که فریاد بلند ملت ایران را بشنوند و دست از هرگونه لجاجت در برابر ملت بردارند.
امروز، اساسی‌ترین مطالبات ملت رشید ایران در سال‌روز پیروزی انقلاب اسلامی به‌شرح ذیل است:
۱/ آزادی بی‌قید و شرط کلیه زندانیان سیاسی.
۲/ ایجاد فضای باز مطبوعاتی و به‌رسمیت شناختن نقد و نقادی و اجرای عدالت در استفاده از رسانه ملی برای کلیه اقشار مردم و جریانات مختلف سیاسی.
۴/ رفع موانع فعالیت احزاب، سازمان‌ها، جمعیت‌ها و گروه‌های سیاسی.
۳/ برداشتن فضای امنیتی و جو پلیسی و محیط رعب و وحشت.
۴/ لغو نظارت استصوابی و تمکین در برابر انتخابات آزاد و اجتناب از انتخابات مهندسی شده.
۵/ جلوگیری از ورود نظامیان در عرصه سیاست و اقتصاد کشور.
۶/ اجتناب از مشابه‌سازی‌های رذیلانه توسط برخی از رسانه‌ها و محافل قدرت که می‌کوشند، صاحبان اصلی انقلاب اسلامی و پیشتازان عرصه دفاع مقدس و یاران برجسته امام راحل را با تروریست‌های خائن به ملک و ملت تشبیه کنند و از این طریق زمینه سرکوب آنان را فراهم آورند. این محافل برای نیل به این هدف شوم خود به امام راحل نیز رحم نمی‌کنند و به تحریف و استفاده گزینشی از بیانات امام راحل می‌پردازند، به‌طوری‌ که فریاد بیت امام راحل را نیز درآورده‌اند.
۶/ رعایت موازین عادلانه قضایی در اتهامات سیاسی و برگزاری دادگاه‌های علنی با حضور هیأت منصفه و اجرای اصول قانون اساسی در این زمینه.
۷/ اجرای همه‌پرسی برای کشف صریح و قانونی نظر ملت در خصوص برخی از اساسی‌ترین مسائل کشور.
 

دعوت حزب کارگزاران برای حضور مردم در راهپیمایی ۲۲ بهمن

اعتماد مردم نسبت به نظام مخدوش شده است

 حزب کارگزاران سازندگی ایران همزمان با سی و یکمین سالگرد انقلاب مردم را به حضور یکپارچه و وحدت آفرین در راهپیمایی ملی ۲۲ بهمن فراخوانده و شعار “استقلال،آزادی، جمهوری اسلامی” را مناسب ترین شعار برای یادآوری و احیای آرمانها و اهداف اصیل انقلاب اسلامی مردم ایران در این روز دانست.

بیانیه حزب کارگزاران با بیان اینکه “نظام جمهوری اسلامی ایران برای تحقق عدالت،استقلال و آزادی تاسیس شد” در بیانیه خود تاکید کرد: “امروز که در آستانه سی و یکمین سالروز پیروزی انقلاب قرار داریم اما اوضاع کشور نه به سامان است و نه شیرین.به دنبال انتخابات پر حاشیه ریاست جمهوری دهم که می توانست نقطه عطفی برای شکوفایی و توسعه کشور در همه زمینه ها باشد،حوادثی تلخ و ناگوار ایران را دستخوش نا آرامی،خشونت و بحران کرد.عده ای از همان کسانی که سی و یک سال قبل در چنین روزهایی نتایج تلاشهای خود در به ثمر رساندن نهال نوپای انقلاب اسلامی را به شادی گرامی می داشتند امروز یا در زندان هستند و یا نا امید از هر اصلاح و تغییری،کنج عزلت گزیده و با افسوس از وحدت و همدلی مردم در روزهای نخستین پیروزی انقلاب یاد می کنند.”

بیانیه با بیان اینکه ” ایران اسلامی دوران بسیار سختی را سپری می کند” تاکید کرده است” اعتماد مردم به نظام مخدوش شده و در بسیاری از موارد آزادیهای اساسی و حقوق شهروندی آنان تحدید شده است.فعالیت سیاسی احزاب قانونی به دلیل فشارهای امنیتی و فضای بسته سیاسی به حالت تعلیق در آمده و در نتیجه مطالبات مردم و اختلافات سیاسی در کف خیابانها پیگیری می شوند.شرایطی که در مجموع نظام و کشور را دچار بحرانهای جدی ساخته و زمینه تفرقه افکنی و فتنه انگیزی دشمنان خارجی را بیش از پیش فراهم کرد.در چنین شرایطی است که عدم چاره اندیشی مسوولان و خیرخواهان،منجر به تعمیق بحران مشروعیت نظام جمهوری اسلامی خواهد شد.وضعیتی که هیچیک از دوستداران نظام و انقلاب و مردم فهیم و دوراندیش ایران خواهان آن نبوده و تمام تلاششان را در جهت جلوگیری از درافتادن کشور به ورطه نابود کننده رادیکالیسم کور و خشونت طلبانه از هر طرفی که باشد به کار خواهند بست.

حزب کارگزاران سازندگی ایران در ادامه ابراز عقیده می کند که :” در سی و یکمین دهه فجر انقلاب اسلامی ضمن تاکید بر کلام ارزشمند و راهگشای امام خمینی(ره) که” جمهوری اسلامی،نه یک کلمه کم و نه یک کلمه زیاد” و با رد حرکتهای افراطی و شعارهای انحرافی و ساختارشکن در این روز و هر زمان دیگری؛ مردم شریف ایران را به حضور یکپارچه و وحدت آفرین در راهپیمایی ملی ۲۲ بهمن فراخوانده و شعار “استقلال،آزادی،جمهوری اسلامی” را مناسب ترین شعار برای یادآوری و احیای آرمانها و اهداف اصیل انقلاب اسلامی مردم ایران در این روز می داند.”

ستاد ۸۸: با حضور اعتراضی در ۲۲ بهمن نفی دیکتاتوری را فریاد کنیم

ستاد ملی جوانان حامی خاتمی و موسوی در کل کشور با صدور بیانیه ای از مردم دعوت کرد تا در راهپیمایی ۲۲ بهمن شرکت کنند تا از آرمانهای انقلاب ۵۷ دفاع کرده وو حوادث پس از انتخابات را محکوم نمایند.

در این بیانیه آمده است: حکومتی که امام راحل (ره) بنیان گذاشت، قرار بود که بزرگترین نگاهبان خواست و مطالبات مردمی باشد. قرار بود تجسمی عینی از حکومت عدل علی (ع) باشد که در آن حاکم اسلامی، مرگ خویش را به خاطر باز شدن خلخالی از پای زنی یهودی در قلمرو حکومتش روا می داند. قرار بود مصداق ” اسلامی ” باشد که به گفته امام (ره) در آن ” دیکتاتوری اصلاً وجود ندارد”.

ستاد جوانان با اشاره به برابری وعده داده شده به مردم افزوده است : قرار بود در آن “شخص اول حکومت اسلامی با آخرین فرد مساوی” باشد. انقلاب ما قرار بود پایه گذار حکومتی باشد که به گفته بنیانگذار کبیرش “بدون رضایت مردم هیچ اساس ندارد”. اما در سی و یکمین سالگرد انقلاب عظیم مردم ایران برای نیل به آزادی و سرنگونی دیکتاتوری فردی، مردان انقلاب، یاران و همراهان آیت اله خمینی تنها به جرم اینکه به تاسی از امام کبیر انقلاب، به نادیده گرفته شدن خواست و مطالبات جامعه از سوی حاکمیت اعتراض کرده بودند، به بند کشیده شده اند و فرزندان خمینی کبیر، اینک به جرم فریاد کردن آرمانهای بنیادین انقلاب و آموزه های پدر معنوی خود، در گوشه زندانها به سر می برند و خون جوانان این سرزمین، تنها به جرم پیگیری اصل اصیل باورهای رهبر کبیر انقلاب در “میزان ” بودن رأی ملت، به زمین ریخته می شود و دردناک تر آنکه این فجایع از سوی کسانی صورت می گیرد که شعار “وا اماما” شان، گوش ها را سخت می آزارد.

در ادامه این بیانیه از ۲۲ بهمن بعنوان روز مبارزه همیشگی ملت آگاه ایران برای نیل به آزادی و دموکراسی که ” آزادی”، سودای جاودان مردم ایران، از مشروطه تا امروز یاد شده و آمده است: بیست و دوم بهمن هشتاد و هشت به عنوان سمبلی از این مبارزه همیشگی مردم ایران، به روزی تاریخی در نفی آن چیزی تبدیل خواهد شد که هیچ نامی جز انحراف از آرمانهای هویت بخش انقلاب ۵۷، بر آن نمی توان نهاد.

ستاد جوانان با تاکید بر شرکت در راهپیمایی افزوده است که در راهپیمایی ۲۲ بهمن حضور خواهیم داشت تا مسیری را که پدرانمان متجاوز از ۳ دهه پیش به پیشوایی خمینی، در رویارویی با استبداد علنی پیمودند، بپیماییم و یکبار دیگر مرگ دیکتاتوری، آزادی زندانیان سیاسی، غارتگر بیت المال و حفظ شان روحانیت معظم و شخصیت های محبوب ملی را خواستار شویم.

در خاتمه این بیانیه با تسلیت اربعین حسینی از مردم دعوت کرده تا با شرکت در راهپیمایی ۲۲ بهمن به انحراف انقلاب از پایه های هویتی آن اعتراض کنند. در این بیانیه همچنین آمده است : با تاکید مجدد بر به رسمیت نشناختن دولت از مردم آگاه می خواهد که در اعتراض به آنچه که در روزهای پس از کودتای انتخاباتی خرداد ۸۸ بر این سرزمین رفته است، در راهپیمایی امسال حضوری اعتراضی داشته باشند و نفی دیکتاتوری عریان و بازگشت به اصول هویتی انقلاب سال ۵۷ را فریاد کنند.

دعوت انجمن اسلامی دانشکده حقوق برای حضور سبز دانشجویان در راهپیمایی ۲۲ بهمن

شبکه جنبش راه سبز (جرس):انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران با صدور بیانیه ای ضمن محکومیت وضعیت فعلی کشور از مردم و دانشجویان دعوت نمود تا با حضور سبز خود در راهپیمایی ۲۲ بهمن آرمانهای آزادیخواهانه را فریاد کنند.متن این بیانیه به شرح زیر است:

به گزارش جرس، در ابتدای این بیانیه آمده است: شاید تقدیر بر این نبود که این انقلاب در مسیر اصیل و اصلی خود باقی بماند و انقلابیون آرمانهایی را که سالها برای آن جنگیدند و خون دادند تحقق بخشند، شاید تقدیر این بود که نااهلان سکان انقلاب را بدست گیرند. روزهای خوبی را پشت سر نمی گذاریم و اخبار خوشی نمی شنویم؛ انگار دامان دانشجوی بی گناه و مظلوم را از بازداشت رهایی نیست، طی روزهای گذشته چندین تن از اعضای برجسته دیروز و امروز انجمن اسلامی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران مظلومانه به بند ظالمان گرفتار شده اند؛ وحید عابدینی، حمید یحیوی، محمدعلی رفیعی، و عزیز دوماه دربندمان سید مجتبی هاشمی.

بیانیه می افزاید: جنبش سبز ملت ایران به عنوان یک نهضت آزادی خواهانه و دموکرات که گرچه برخلاف نامش سال۸۸ ، قدمت دیرینه ای در تاریخ مبارزات ملت ایران-از مشروطه گرفته تا انقلاب اسلامی- دارد، امروز بیش از هر امری فضای سیاسی کشور، افکار و اذکار هر آشنای به سیاست را به خود مشغول ساخته است. جنبشی که همانطور از منش و روشش پیداست حرکتیست برای استقرار مجدد و تثبیت قانون، جنبشی که از رهبرانش موسوی صداقت، کروبی شجاعت و خاتمی متانت را آموخته و اسلام آزدایخواهانه محمدی(ص) مذهب پیروان آن است و جنبشی که مسالمت و خوی اصلاح طلبی را در طول ماه های سخت و طوفانی حفظ نموده.

انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران دربیانیه خود تصریح می کنند: اما نه انگار که اقتدارگرایان آستانه تحمل بالایی دارند و در این چند ماهه پس از انتخابات علنا نشان داده اند نقد و منتقد چه جایگاه و سرنوشتی در سرشت حکومت اصولگرایی آنان دارد؛ آنانی که ابایی از پا گذاشتن بر اصول دین نداشته و خون مردم را فرش قرمزی بر اریکه ی قدرت خواهی خود نموده و این است اصل اساسی اصولگرایی آنها: همه چیز باید برای تثبیت ما فدا گردد. نیک دیدیم در این ماههای طوفانی و غبارآلود پس از انتخابات که دانشجو و دانشگاهی چطور ملعبه ی مستان قدرت طلب شدند و احکام اخراج، تبعید، توبیخ و بازنشستگی بر کارنامه آنها نشست، زنان و فعالان مدنی به جاسوسی متهم گشته و مدنیت آنان به براندازی نرم و اصطلاحات مزحک اینچنین تعبیر گشت، روزنامه ها سرویس های بیگانه نامیده شدند و روزنامه نگاران جایی جز اوین ها و کهریزکها نصیبشان نشد و احزاب نیز جز قفلی بر درب ، ضبط اسناد و بازداشت اعضایشان ثمره تلاششان برای گرم نمودن انتخابات امر دیگری حاصل نشد…

در ادامه این بیانیه می خوانیم: همه و همه اینها در حالی اتفاق می افتد که امروز شاهد افول روزافزون دستگاه قضا هستیم و چه زیبا و موجز توصیف کرد رهبر جنبش سبز که: متاسفانه دستگاه قضای ما ضابط نیروهای امنیتی گشته است! باری، در دستگاه فکری حاکمان امروز چیزی جز فضای امنیتی و اطلاعاتی در برخورد با مردم وجود ندارد و این چنین است که سازمان های امنیتی و انتظامی سکاندار اصلی عرصه سیاست کشور گشته اند. در دستگاه قضایی که نظامیان مشاور قاضی القضات آن می شوند انتظار هم می رود صدور حکم محارب برای منتقد بدون هیچ واهمه ای صورت گیرد. وا اسفا… امروز چنان دچار سقوط اخلاقی اسلامی در عرصه حاکمیت گشته ایم که خطیبان نماز جمعه به جای آنکه طلایه دار مهر و منش اسلامی باشند بدون هیچ شرم و حیایی دم از اعدام و کشتار مردم می زنند و حتی تشویق و همراهی نیز می کنند. در مقابل اما عالمان و روحانیون واقعی به گوشه ای رانده شده اند و هر لحظه بیم آن می رود که توهین یا هجمه ی جدیدی به بیوت ایشان اتفاق افتد. امروز منتظری ها و صانعی ها که چراغ واقعی تلفیق سیاست و دیانت هستند مظلوم تر از هر زمانی حتی از تریبونی برای اعلام مواضعشان محروم گشته اند.

در این بیانیه همچنین آمده است: امروز دستگاه ها و افرادی در در حکومت دست به طراحی و اجرای پروژه های سخیف و مضحک می برند، و این همان رویه ای که سالهاست در نزد ملت باطل و محکوم است؛اما کجایند کسانی که آگاه باشند و توصیه به توقف این روند کنند؟ تصویر حضرت امام روح الله را پاره می کنند و آن را به قشر فرهیخته دانشجو نسبت می دهند، تصاویری از آرشیو اعتراضات جنبش سبز در محرم پخش می کنند و آن را تفسیر به توهین به امام حسین (ع) می کنند، قرآن پاره می کنند و … اما همگی به فضل خداوند سندی شد بر رسوایی بیشتر متقلبان سیاسی در پیشگاه ملت.

بیانیه با انتقاد شدیداز صدا و سیما می نویسد: امروز صدا و سیمای ما که به توصیه ی امام راحل باید دانشگاه ملت می بود، تبدیل به سازمان مخوف تخریب منتقدان و عرصه ی تکتازی و معاشقه های وابستگان قدرت شده، دروغ، جعل خبر، تصویرسازی ودهها اقدام غیر اخلاقی دیگر رویه ی عادی این سازمان شده، اما کیست که نداند حنای رسانه ی میلی آقایان دیگر نزد ملت رنگی ندارد؟! اما دانشجو و دانشگاهی در کنار ملت آگاه ایران نیک می داند که این وضعیت دیر نخواهد پایید و ملت آزادیخواه و شجاع که بارها و بارها در طول تاریخ ثابت کرده استبداد را باطل خواهد کرد، به زودی بذر سبز آزادی و اسلام واقعی را در سرتاسر کشور خواهید پاشید و با تاکید و تکیه بر منش اصلاح طلبی خود این روند نامیمون را مجبور به توقف و عاملان آن را نیز وادار به عقب نشینی خواهد کرد.

در پایان این بیانیه همچنین آمده است: انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده حوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران ضمن اعلام مخالفت و محکومیت جدی وضعیت فعلی سیاسی کشور – مخصوصا بازداشت های گسترده و غیرقانونی دانشجویان- تاکید می کند برای برون رفت از وضعیت فعلی راهی جز آنچه که مکررا در بیانیه ها و مصاحبه های رهبران جنبش سبز بیان شده نمی داند و ادامه روند فعلی را ضرر بزرگ و جبران ناشدنی به منافع ملی کشور ارزیابی می نماید. در پایان ضمن گرامیداشت مجدد دهه مبارک فجر و سی و یکیمین بهار سبز انقلاب اسلامی از آحاد ملت بزرگ ایران و بخصوص دانشجویان دعوت می نماید تا ضمن حضوری سبز در راهپیمایی ۲۲بهمن بار دیگر چون گذشته آرمانهای آزادی خواهانه ی خود را فریاد کنند